Η ΓΕΝΝΑΙΟΔΩΡΙΑ*(Βέδα)**

Στον Κωσταντίνο, κατά κόσμον Άλλο Άνθρωπο

koinoniki-kouzinaΌχι βέβαια, η πείνα δεν είναι το μόνο μαρτύριο που
οι θεοί έχουν θεσπίσει: κι αν ακόμη είσαι χορτάτος
και πάλι όλοι οι θάνατοι επέρχονται.
Και ο πλούτος εκείνου που δίνει δεν μικραίνει
Και ο φιλάργυρος δεν βρίσκει κανένα να τον λυπηθεί Συνέχεια ανάγνωσης

ΔΕΛΤΙΟ ΤΗΣ ΚΑΚΙΑΣ ΩΡΑΣ

 

Στον Γιώργο (Βράχο) Κοντογιώργη*

arkas22Και τώρα το δελτίο της κακιάς ώρας με τον δημοσιογράφο, δημοσκόπο, δημοκόπο, λογοκλόπο, κολπολόγο και μετεωρολόγο Νεκτάριο Παπαρίων που’ χει και βραβείο Αρίων.
Κυρίες και κύριοι καλησπέρα σας. Την παρελθούσα Κυριακή έλαβον χώρα στη χώρα βουλευτικές εκλογές οπότε κι έλαβον:
• Με ούριο άνεμο απ’ τα’ αριστερά προς το κέντρο κι ακόμα παραπέρα ο Σύριζα κέρδισε τις εκλογές κερδίζοντας το αύριο αφού κάπου χάθηκε στο χθες και με μότο που θύμιζε το μότο γνωστής εταιρίας κινητής τηλεφωνίας : «Έχετε τον Λόγο, έχουμε τις λύσεις» απ’ όπου προκύπτει ότι ο Λόγος είναι το πρόβλημα οπότε και προσέφυγαν στον ευαγγελιστή Ιωάννη όπου μας έγραψε: «Εν αρχή ην ο Λόγος» τουτέστιν είναι πρόβλημα απ’ την πρώτη μέρα της Δημιουργίας οπότε και δεν υπήρχε Σύριζα, τουτέστιν το πρόβλημα είναι του Θεού και όχι των ανθρώπων, τουτέστιν στις χείρες του εναποτίθεται πλέον το σχίσιμο των μνημονίων. Κατόρθωσε να εκλέξει 145 βουλευτές αφού συγκέντρωσε το 35,46% επί των ψηφισάντων. Συνέχεια ανάγνωσης

Ένας σύγχρονος καπετάνιος.

DSCF5953Ένας άνθρωπος ανεβαίνει σιγά-σιγά τον ανήφορο των λέξεων. Απ’ τα δέντρα κρέμονται κλουβιά. Εκεί κρύβονται οι έννοιες.
Βγάζει το τουφέκι του. Οι σφαίρες από γρανίτη. Τα κλουβιά μοιάζουν χρυσά. Λέω μοιάζουν γιατί μόνο αυτός ξέρει ότι δεν είναι. Χτυπάει ακριβώς στην καρδιά. Στην πόρτα της νεοτερικότητας. Ξαφνικά το κλουβί εξαϋλώνεται κι η έννοια πετά πασίχαρη προς τον ουρανό. Ελεύθερη πια από δόγματα και προκαταλήψεις. Είναι χρόνια τώρα που αλλοιώθηκε το νόημά της. Φυλακίστηκε σ’ ένα επίχρυσο κλουβί, μάλλον όχι επίχρυσο αλλά ένα κλουβί που τα κάγκελά του είναι από ομίχλη. Ο γρανίτης διαπερνάει την ομίχλη και προσκαλεί τον άνεμο. Κι αυτός διαλύει την ομίχλη, αλλά η έννοια παραμένει αλώβητη.
Την παίρνει στα χέρια του. Την χαϊδεύει. Συνέχεια ανάγνωσης

Ο επισκέπτης της Άννας

Νικολάι Γκουμίλοφ Αννα Αχμάτοβα και ο γιος τους Λέβ
Θα έρθω απόψε στο σπίτι με τα σιντριβάνια,
εσύ, θα φοράς όπως πάντα τα γιορτινά σου•
θα είναι και οι αγαπημένοι σου εκεί: ο γιός σου κι ο άντρας σου.
Τι θέλεις να σας φέρω; Συνέχεια ανάγνωσης

Το Πάσχα ως σκάνδαλο

του Ευγένιου Αρανίτσηeygenios2

 

ΠΑΣΧΑΑπό τη Βαβυλώνα και την Αίγυπτο μέχρι τους διωγμούς στη μεσαιωνική Ευρώπη και, αργότερα, στους τόπους της ναζιστικής θηριωδίας, οι Εβραίοι έχουν περάσει πάρα πολλά, και δεν είναι κατ’ ανάγκην ωφέλιμο να αντιληφθούμε αυτές τις δοκιμασίες σε συμψηφισμό με τα επακόλουθα της τωρινής επιθετικότητας του κράτους του Ισραήλ. Εν προκειμένω, στη φράση «έχουν περάσει πολλά», το ρήμα «περνάω», δηλαδή υφίσταμαι αλλά και διασχίζω, προχωράω, διαβαίνω, παρέρχομαι, προπορεύομαι κ.τ.λ., αντηχεί σαν ο πυρήνας μιας ουσίας που θα μπορούσαμε να ονομάσουμε εβραϊκότητα, και που ο λαός αυτός έχει τοποθετήσει στο κέντρο της ετήσιας τελετουργικής αναφοράς του με τη γιορτή του Πάσχα. Θυμίζω ότι η ίδια η λέξη Πάσχα σημαίνει «πέρασμα» και ότι το αρχικό της περιεχόμενο ήταν η ανάμνηση του περάσματος της Ερυθράς Θάλασσας κατά την επιστροφή, από την έρημο, στη λεγόμενη γη της επαγγελίας. Συνέχεια ανάγνωσης

28η Οκτωβρίου*

Του Γιώργου Σεφέρη

seferis%20new_fmtΛίγες μέρες ύστερα από την 28η Οκτωβρίου, όταν δεν είχε ακόμη τελειώσει η επιστράτευση, ένας φίλος από τη Μακεδονία μου διηγήθηκε το ακόλουθο επεισόδιο:
Σ’ ένα χωριό κοντά στη Φλώρινα, ένας οικογενειάρχης, που δεν είχε στρατιωτική υποχρέωση, πήγε και ντύθηκε εθελοντής. Κι όταν τον ρώτησαν γιατί πήρε μια τέτοια απόφαση, αποκρίθηκε: «Αφήνω γυναίκα και πέντε παιδιά απροστάτευτα, είναι μεγάλο κρίμα, αλλά το κρίμα θα’ πεφτε πάνω μου αν τύχαινε και σκλάβωναν οι Ιταλοί το χωριό μου, θα’ ταν ακόμη μεγαλύτερο». Πολιτική ωριμότητα ενός απλού χωριάτη, αίσθημα αλληλεγγύης, βαθιά ριζωμένη συνείδηση λευτεριάς. Και το σπουδαιότερο απ’ όλα, η ώριμη γνώση πως για να σώσουμε αυτή τη λευτεριά μας, είμαστε όλοι μαζί και ο καθένας χωριστά, υπεύθυνοι. Συνέχεια ανάγνωσης

Η ιστορία του θορύβου και της σιωπής

 

οι αλλες ιστοριες<<Υπήρχε ένας καιρός τους καιρούς όπου ο καιρός δεν μετριόταν. Εκείνο τον καιρό , οι πιο μεγάλοι θεοί , αυτοί που γέννησαν τον κόσμο , περπατούσαν όπως περπατάνε πάντα οι πρώτοι θεοί , δηλαδή χορεύοντας. Εκείνο τον καιρό , θόρυβος πολύς υπήρχε , απ’ όλες τις μεριές ακούγονταν φωνές και ουρλιαχτά. Πολύς ο θόρυβος και τίποτα δεν ακουγόταν. Κι είναι που ο θόρυβος αυτός που υπήρχε δεν ήταν για να ακούσεις κάτι , παρά για να μην ακούς τίποτα. Πίστεψαν στην αρχή οι πρώτοι θεοί ότι ο θόρυβος ήταν μουσική και χορός και γρήγορα πήραν το ταίρι τους κι άρχισαν να χορεύουν , έτσι>>- κι ο γέρο-Αντόνιο σηκώνεται και επιχειρεί ένα βήμα χορού που συνίσταται στο να ισορροπείς πρώτα στο ένα πόδι και ύστερα στο άλλο. Συνέχεια ανάγνωσης

Γ. Κοντογιώργης, Το έθνος του κράτους και το έθνος της κοινωνίας. Το έθνος, ο εθνικισμός και η ολιγαρχική νεοτερικότητα

Από την Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία, Κυριακή 10 Αυγούστου 2014

ΑΡΘΡΟ Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΟΝΤΟΓΙΩΡΓΗ καθηγητή Πολιτικής Επιστήμης στο Πάντειο Πανεπιστήμιο

George_Contogeorgis_x512-1[5]

Το έθνος του κράτους και το έθνος της κοινωνίας

Εκείνοι που ισχυρίζονται ότι το έθνος είναι επινόηση του κράτους κάνουν ιδεολογία, επιχειρούν να το οικειοποιηθούν, αποσπώντας το από τον φυσικό του φορέα, την κοινωνία, προκειμένου να νομιμοποιήσουν τη μονοσήμαντη νομή τους επί του κράτους

Οι χρήσεις της έννοιας έθνος, αλλά και συναφών πολιτικών εννοιών, από τη νεοτερικότητα, έχει αποκτήσει στις ημέρες μας μια βαθιά ιδεολογική χροιά με άκρως συντηρητική προσημείωση που διέρχεται το σύνολο των πολιτικών δυνάμεων. Στο πλαίσιο αυτό, το ενδιαφέρον για τη γνωσιολογία των εννοιών βαίνει μειούμενο, με αποτέλεσμα ειδικοί και ίσως έγκυροι επί ενός γνωστικού αντικειμένου να εκτίθενται, πολυπραγμοσύνης ένεκεν, ως «ξερόλες». Συνέχεια ανάγνωσης