Πλατεία Κλαυθμώνος

της Πέπης Ρηγοπούλου από την «Εφημερίδα των Συντακτών», 21/11/2012

Κλείνω το τηλέφωνο μετά από μία ακόμη είδηση για έναν ακόμη φίλο που λυγίζει από τις συνέπειες της στυγνής κατοχής. Ναι, ξέρω ότι οι Έλληνες είμαστε υπερβολικοί. Γιατί μπορεί αυτό που ζούμε τώρα να γίνει χειρότερο και οι λέξεις να λείπουν για να το ονομάσουν. Έτσι δεν έγινε και με τη λέξη φασισμός; Δεν σ’ έρεσε κάτι, είχες πρόβλημα με τον άλλο, και η πρώτη λέξη που έλεγες ήταν η λέξη φασίστας, φασιστικό, φασισμός. Τώρα που ο ναζισμός είναι ante portas, πως να τον ονομάσεις; Άσε που όταν ονομάζεις συνεχώς τα πράγματα, αυτά διεκδικούν τη θέση τους στην πραγματικότητα.

Όμως την κατοχή τη βιώνουμε ήδη, όταν η επιτήρηση γίνεται βρόχος που σε πνίγει, όταν νιώθεις ένα ασήμαντο πιόνι σε μια σκακιέρα όπου άλλοι παίζουν, άλλοι σε παίζουν, σε προστάζουν να σταθείς στήλη άλατος, να μη χάσεις τα ράκη μιας θέσης που είχες πριν από την τελική παρτίδα, αυτήν που στα έργα του Μπέργκμαν την παίζει ο πρωταγωνιστής με τον θάνατο. Και βέβαια δεν είναι δύσκολο να προβλέψεις ποιός είναι αυτός που θα κερδίσει. Όμως θάνατος από θάνατο έχει διαφορά.

Σπρώχνουν τη χώρα σε ένα θάνατο χωρίς αξιοπρέπεια. Μας έλεγαν πρέπει «να καεί το λίπος» από τους δημόσιους υπαλλήλους, αυτούς που υποτίθεται φταίνε για το κακό το ριζικό μας, από όλους εμάς τους υπεράριθμους, σε μια χώρα με πρόβλημα υπογεννητικότητας. Να «μειωθεί το κράτος», στο οποίο συνυπολόγιζαν και τον ευρύτερο τομέα και τους συμβασιούχους, για να διογκώνουσουν τα πλαστά στοιχεία όπως έγινε και με την Ε(Λ)ΣΤΑΤ όταν μας οδήγησαν στον «μονόδρομο» των Μνημονίων.

Τώρα εφαρμόζουν την ίδια συνταγή με τις απολύσεις, που ήδη ξεκίνησαν. Ανακατεύουν κατηγορίες εργαζομένων για να ανεβάσουν τα ποσοστά αυτών που θα φύγουν. Ο κ. Μανιτάκης, ενδεδυμένος τη λεοντοκεφαλή του Ηρακλέους, μας καθησύχαζε για μήνες ότι είχε στο τσεπάκι του και θα έλεγε στην τρόϊκα την αναίμακτη λύση που θα γινόταν αμέσως δεκτή. Το μαγείρεμα και η ανασφάλεια κράτησαν μήνες. Και τώρα που υποτίθεται ότι όλα έχουν ψηφιστεί, η τρόϊκα, που πληρώνεται για να μην τεμπελιάζει και της βγάλουν το όνομα ότι θυμίζει τους Έλληνες, δεν έχει ακόμα ετοιμάσει την περιβόητη έκθεσή της, ερφαλείο εκβιασμού ενός ολόκληρου λαού. Ισοσκελίζοντας π.χ. την παράνομη σύνταξη που κακώς έπαιρναν 12.500 άνθρωποι με την απαξίωση, την τιμωρία εκατομμυρίων που έχουν τεθεί το τελευταίο διάστημα εκτός κοινωνίας και άλλων τόσων που σύντομα πρόκειται να βγουν.

Η πλατεία Κλαυθμώνος, η πλατεία δηλαδή των δακρύων όπου μαζεύονταν οι απολυμένοι δημόσιοι υπάλληλοι, έγινε παρελθόν επί Βενιζέλου (του Ελευθερίου) στην προσπάθειά του να φτιάξει κοινωνικό κράτος πέρα από τα κομματικά αλισβερίσια. Κατάργηση της εθνικής κυριαρχίας και διάλυση της κοινωνίας έχουν σήμερα γίνει ένα. Μένει σ’ εμάς να αντιτάξουμε έναν συνολικό αγώνα για να ανατρέψουμε τη μετάλλαξή μας σε ρινόκερους.

Advertisements

One thought on “Πλατεία Κλαυθμώνος

  1. Παράθεμα: Πλατεία Κλαυθμώνος « Ελεύθερη Λαική Αντιστασιακή Συσπείρωση ( ΕΛ.Λ.Α.Σ)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s