Η εικόνα του χρόνου

handala-group194.en Μια εικόνα ισούται με χίλιες λέξεις. Σήμερα το πρωί πήγα στον Ευαγγελισμό για να τσεκάρω την υγεία μου. Τελειώνοντας κατευθύνθηκα στο κυλικείο να πιώ έναν καφέ. Τότε εντελώς απρόοπτα είδα ένα μεγάλο κύριο πάνω από 80 με το εγγόνι του. Πήραν ένα γάλα, έναν καφέ και απνό για τσιγάρα. Συνέχεια

Advertisements

Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ*

native indiansΞεπεράσαμε τις δοκιμασίες

τον χειμώνα

την πείνα

τον άνεμο

τον πόνο

την αρρώστια

και συνεχίσαμε να ζούμε. Συνέχεια

Η γένεση μιας νέας εποχής

 

Της Χριστίνας Πάντζου από την «Εφημερίδα των Συντακτών»

genneshΤο τέλος του κόσμου, έτσι όπως το εννοούν οι Δυτικοί, δεν ήρθε στις 21 Δεκεμβρίου. Το ημερολόγιο των Μάγιας σταματούσε σε αυτή την ημερομηνία όχι γιατί θα τέλειωνε τότε ο κόσμος, αλλά οι «κακοί καιροί»: γιατί ο «μη χρόνος» του ζόφου θα δώσει τόπο στον «χρόνο» της αρμονίας, της ισορροπίας και του ευ ζην. Συνέχεια

Πέντε Ποιήματα μέσ᾿ τὸ Σκοτάδι. Εἰκόνα

του Νίκου Καρούζου

μονος1Γυρίζει μόνος
στὰ χείλη του παντάνασσα σιωπὴ
συνέχεια τῶν πουλιῶν τὰ μαλλιά του.
Ὠχρὸς
μὲ βουλιαγμένα ὄνειρα κι ἀνέγγιχτος
νερὸ τρεχάμενο στὰ ρεῖθρα, ὠχρὸς
ἕλληνας.
Πάντα ὁ δρόμος μέσ᾿ στὰ μάτια του
κ᾿ ἡ λάμψη ἀπ᾿ τὴ φωτιὰ
ποὺ καταλύει
τὴ νύχτα. Συνέχεια

Ο αλυσοδεμένος ελέφαντας *

ελεφαντας1-Δεν μπορώ του είπα. Δεν μπορώ!
-Σίγουρα; με ρώτησε αυτός.
-Ναι. Πολύ θα ήθελα να μπορούσα να σταθώ μπροστά της και να της πω τι νιώθω… Ξέρω, όμως, ότι δεν μπορώ!!!

Ο Χόρχε κάθισε σαν το Βούδα πάνω σ΄ εκείνες τις φριχτές μπλε πολυθρόνες του γραφείου του χαμογέλασε, με κοίταξε στα μάτια και, χαμηλώνοντας τη φωνή όπως έκανε κάθε φορά που ήθελε να τον ακούσουν προσεκτικά, μου είπε:

-Να σου πω μια ιστορία… Και χωρίς να περιμένει να συμφωνήσω, ο Χόρχε άρχισε να αφηγείται: Συνέχεια

Μωρό εξ ουρανού

INDIANH

Διάσημη για οτιδήποτε άλλο εκτός απ’ τις παιδαγωγικές της ανησυχίες, η Ολγα Τρεμη διαμαρτυρόταν, στο δελτίο του Mega, θορυβημένη απ’ την υποτιθεμένη χοντροκοπιά ενός εθίμου της Ανατολής, συμφωνά με το οποίο οι άνθρωποι μιας μικρής πόλης έριχναν απ’ τον ψηλό εξώστη κάποιου τεμένους ένα γυμνό μωράκι, ενώ το πλήθος, από κάτω, περίμενε με αγωνία και χαρά, κρατώντας ένα πελώριο ύφασμα, όπως κάνουν οι πυροσβέστες. Και το μωρό έπεφτε όντως στα μαλακά, και ο κόσμος πανηγύριζε μοιράζοντας λουλούδια και ζητωκραυγάζοντας, κι αυτό σήμαινε ίσως τη συμβολική μύηση του νεογέννητου στον αποχωρισμό από μια στατική ζωή στα υγρά της μήτρας. Διότι η ζωή, έξω απ’ τη μήτρα, εγκαινίαζε μιαν ενστικτώδη νοσταλγία για τον ίλιγγο του θανάτου, με την οποία όφειλε κανείς να έρθει αντιμέτωπος εξ αρχής, ώστε να την απομαγεύσει. «Μπορεί να μην έπαθε τίποτα το μωρό», αποφάνθηκε η μεγαλοπρεπής Τρεμη, που ξαφνικά θυμήθηκε ότι το ανθρώπινο υποκείμενο είναι κάτι περισσότερο απ’ τους σκερτσόζικους αυτοματισμούς που απαιτούν οι κάμερες, «αλλά κανείς δεν ξέρει τι έπαθε η ψυχή του»!1 Συνέχεια

Η Προφητεία της Μάγιας

maja-kopie-2Ξαναείδα τη Μάγια μετά από πολλά χρόνια. Σχεδόν τρεις δεκαετίες είχαν περάσει. Δεν είχε αλλάξει. «Μου ‘λειψες, Μάγια», είπα από μέσα μου, ξεχνώντας πως μπορεί κάποιος να μ’ ακούει και να γίνω ρεζίλι. Ναι, ίσως να μην είχα αλλάξει τόσο πολύ κι εγώ. Τα μάτια μου ,που την κοιτούσαν, ήταν σίγουρα τα ίδια. Θυμήθηκα αμέσως τις περασμένες εποχές. Μου ‘ρθαν στο μυαλό εκείνα τα Χριστούγεννα , όταν είχα αποφασίσει να λύσω το μεγαλύτερο μυστήριο του κόσμου:

«Πού πηγαίνουν όλοι οι ήρωες όταν τελειώνει η εκπομπή;»

Το ότι ήμουν τότε μαθητής στο Προνήπιο δεν μ’ εμπόδιζε να ερευνήσω μια τόσο δύσκολη υπόθεση. Έτσι κι αλλιώς είχαμε ήδη ξεκινήσει διακοπές για τα Χριστούγεννα και θα μπορούσα να ψάξω όσο ήθελα.

Και τα κατάφερα! Τους βρήκα! Και τη Μάγια τη Μέλισσα και όλους τους άλλους! Συνέχεια

Το πολιτικό νόημα των εορτών

του Γιώργου Σταματόπουλου από την «Εφημερίδα των Συντακτών«, 24/12/2012

stamatoplsDSCF3680Κατοικούν στα σπλάχνα οι γιορτές, φαί­νεται να ‘ναι όμως προϊόν ομόφωνης απόφασης της κοινότητας να πάψουν οι έρι­δες για λίγο, να ομοθυμήσουμε στην απαραί­τητη σχόλη, να στρέψουμε τα νώτα μας στη βαρύθυμη καθημερινότητα, να ψάξουμε τις πρωταρχές της γιορτής, τη λυτρωτική υπο­δομή τους. Γενναία απόφαση, διακηρύσσουσα το άγνωστον και θηρι­ώδες του πλαγκτού μας, ότι πρέπει, διάβολε, να ομονοήσουμε επιτέλους, να ξεχάσουμε ό,τι μας βα­σανίζει. Αλλά αυτό βολεύ­ει την εξουσία και όχι την κοινωνία, διαιωνίζεται δη­λαδή με χρυσωμένα χάπια η σχέση εξουσιαστή και εξουσιαζόμενου. Συνέχεια

Οι λέξεις και τα Χριστούγεννα!

Xριστός«Εν αρχή ην ο Λόγος», έτσι ξεκινάει το κατά Ιωάννην ευαγγέλιο. Οι λέξεις λοιπόν είναι τα θεμέλια, και η γραφή ο διάκοσμος του σπιτιού μας! Όμως, τι μπορείς να πεις, αφού έχουν όλα ασφαλώς λεχθεί; Συνέχεια

Παραίτηση από την εθνική περιουσία

Της Πέπης Ρηγοπούλου από την «Εφημερίδα των Συντακτών», 19/12/2012Ρηγοπούλου Π΄πεπη

βουλή3Η είδηση δεν έγινε υποχρεωτικά πρωτοσέ­λιδο. Κι όμως η Ελλάδα, με την υπογραφή των πιο επίσημων εκπροσώπων της, Προέδρου της Δημοκρατίας, πρωθυπουργού και πολλών υπουργών, παραιτείται από την εθνική της περι­ουσία, που μένει στο έλεος των τοκογλύφων δανει­στών, εφόσον δεν μπορέσει η χώρα να ξεπληρώσει αλλιώς τις εξοντωτικές υποχρεώσεις μας. Συνέχεια