Η εικόνα του χρόνου

handala-group194.en Μια εικόνα ισούται με χίλιες λέξεις. Σήμερα το πρωί πήγα στον Ευαγγελισμό για να τσεκάρω την υγεία μου. Τελειώνοντας κατευθύνθηκα στο κυλικείο να πιώ έναν καφέ. Τότε εντελώς απρόοπτα είδα ένα μεγάλο κύριο πάνω από 80 με το εγγόνι του. Πήραν ένα γάλα, έναν καφέ και απνό για τσιγάρα.

Συγγνώμη γι’ αυτό αλλά τους πήρα στο κατόπι. Στάθηκαν αρκετή ώρα αναποφάσιστοι στη στάση του μετρό κι ύστερα έφυγαν με κατέυθυνση το Μέγαρο Μουσικής. Εκεί ο ίδιος άνθρωπος με τον εγγονό του καθισμένοι σ’ ένα παγκάκι, με κουρελιασμένα ρούχα να εκλιπαρούν από τους αδιάφορους περαστικούς για ένα βλέμμα, για λίγη σημασία. Τους πλησίασα δίνοντάς τους από 5 ευρώ. Τότε μια κυρία μου είπε απιδοκιμαστικά:

-Γιατί τόσα χρήματα σε ζητιάνους; Δεν έχεις δικά σου παιδιά;

-Όχι κυρία μου δεν έχω παιδιά, μόνο δυό ανήψια, εσείς;

-Κράτα τα λεφτά σου, όλοι αυτοί είναι επαγγελματίες, έχουν και τα κρύβουν στα στρώματα.

-Ας έχουν, ο Θεός είναι για όλους.

Έφυγα στεναχωρημένος, δε μπορούσα να συνεχίσω τις ανούσιες αντεγκλίσεις. Γύρισα και είδα τον ηλικιωμένο κύριο κάτωχρο· είχε λιπουθμήσει. Πήρα αμέσως τηλέφωνο για ασθενοφόρο. Αργούσε· είχα μείνει μόνος μέσα στην ανώνυμη κι αδιάφορη πόλη. Όταν ήρθε το ασθενοφόρο ο άγνωστος κύριος ήταν ήδη νεκρός. Το παιδάκι τον κρατούσε σφιχτά από το χέρι-Πως σε λένε παιδί μου;

2013, μου λέει. Καλή χρονιά κύριε!

-Καλή χρονιά παιδί μου!

Λοξός επί Θήβ@ς

loxos1

Σημείωση: Για το κείμενο επέλεξα 2 σκίτσα του Naji al-Ali.

Ο Naji al-Ali γεννήθηκε στην Παλαιστίνη. Όταν ήρθε η Nakba (καταστροφή) το 1948, ο al-Ali έγινε πρόσφυγας όπως η μεγάλη πλειοψηφία των Παλαιστίνιων, μεγαλώνοντας σε προσφυγικό στρατόπεδο στο νότιο Λίβανο. Εκεί ανέπτυξε το ταλέντο του στο σκίτσο και αργότερα μετακόμισε στο Κουβέιτ, όπου σχεδίαζε για πολλές εφημερίδες τα επόμενα έντεκα χρόνια. Το 1969 εμφανίστηκε για πρώτη φορά η πιο διάσημη δημιουργία του, το παιδί-μάρτυρας Hanthala.

Μέσω του βλέμματος του παιδιού πρόσφυγα με τα κουρελιασμένα, μπαλωμένα ρούχα, ο al-Ali έκανε κριτική στη βαρβαρότητα της ισραηλινής κατοχής, την παραδοπιστία και τη διαφθορά των καθεστώτων της περιοχής και έδωσε έμφαση στον πόνο και την αντίσταση του παλαιστινιακού λαού. Η αιχμηρή σάτιρα των δυνατών, συμβολικών σκίτσων του απέφερε πλατιά αναγνώριση, πολλούς και δυνατούς εχθρούς και το σεβασμό ενός μεγάλου ακροατηρίου τόσο στην Παλαιστίνη όσο και σε όλο τον αραβικό κόσμο.

Πυροβολήθηκε στο Λονδίνο στις 22 Ιουλίου 1987 έξω από τα γραφεία της εφημερίδας όπου εργαζόταν και πέθανε πέντε εβδομάδες αργότερα. Μετά θάνατον τιμήθηκε με το βραβείο της Χρυσής Πένας της Ελευθερίας από τη Διεθνή Ομοσπονδία Εκδοτών Εφημερίδων (FIEJ).

Τα σκίτσα του Naji al-Ali παραμένουν επίκαιρα και δημοφιλή όσο ποτέ. Το «Ένα Παιδί στην Παλαιστίνη» παρουσιάζει, σε πρώτη φορά σε μορφή βιβλίου, το έργο ενός από τους μεγαλύτερους σκιτσογράφους του αραβικού κόσμου που αντηχεί σε όλη την περιοχή με την ελευθεροστομία του, την ειλικρίνεια και τον ανθρωπισμό του.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s