Η Παραμονή της Αγάπης

DSCF372631 Δεκεμβρίου 2012. Σύνταγμα ώρα 15:00.

Ο «χρόνος» είν’ ο τρόπος του καιρού να φτιάχνει το Εδώ απ’ το Αλλού.(Ευγένιος Αρανίτσης:εισαγωγικό σχόλιο στο βιβλίο του «ΙΨ Ο ΤΥΠΟΓΡΑΦΟΣ»). Τούτο το λέω γιατί η Αγάπη είθισται να εορτάζεται το απόγευμα της Κυριακής του Πάσχα. Όμως κάποιες φορές ο χρόνος παγώνει μες στην γραμμικότητά του κι εκεί μπορείς να βρεις ανθρώπους που το γιορτάζουν καθημερινά. Γιατί η λέξη Αγάπη κλείνει μέσα της την Αλληλεγγύη και κοινωνική ευαισθησία. Έτσι λοιπόν βρέθηκαν στο Σύνταγμα πολλοί άνθρωποι ύστερα από το κάλεσμα διάφορων κοινωνικών ομάδων όπως λαϊκές συνελεύσεις, ομάδα κουκλοθέατρου, οι Djembelocos και πολλοί άλλοι που άθελά μου, μου διαφεύγουν τα ονόματα. Τελευταίον κράτησα τον Κώστα, παντού παρών, με την ομάδα της κοινωνική κουζίνας «Ο Άλλος Άνθρωπος».

DSCF3736 Και να που στρώθηκε το τραπέζι. «Η τράπεζα γέμει τρυφήσατε πάντες».

DSCF3734

Αλλά πως να περιγράψεις την χθεσινή πρωτοβουλία; Μοιάζει εικόνα βγαλμένη από μυθιστόρημα του Φιόντορ Ντοστογιέφσκι. Μοιάζει με τις εικόνες της Αγίας Πετρούπολης κι εκεί καταλαβαίνεις πόσο μοιάζουν οι εποχές. Πως παγώνει ο χρόνος πάνω απ’ τις πόλεις κι αφήνει τα σημάδια του. Ξεβράζει ανθρώπους και μοιράζει μοναξιά.

DSCF3721Μας σς το πάρω απ’ την αρχή. Σύνταγμα 31/12 και ώρα 15:00. Στημένα τραπεζάκια στη σειρά κι από πίσω γυναίκες που δούλευαν ακούραστα να βγάλουν μερίδες, να ετοιμάσουν το ψωμί, τα πλαστικά σκεύη και τις πετσέτες. Λίγο πιο δίπλα ο «Άλλος Άνθρωπος» είχε στήσει την κατσαρόλα του. Το μαγγάλι είχε πιάσει δουλειά, η κουτάλα είχε πάρει ανάποδες σημάδι πως ο Κώστας ετοίμαζε το μαγερειό.

DSCF3719

Παράλληλα χαιρετάει, αγκαλιάζει γνωστούς κι ενημερώνει τους περαστικούς. Αλλά με το  άλλο μάτι στην κατσαρόλα που ήδη είχε αρχίσει και έβραζε μαζί με το ζουμί της.

-Τι γίνεται εδώ;

-Εδώ γίνεται Αλληλεγγύη.

-Δηλαδή;

-Δηλαδή άμα θες έλα να φάμε μαζί.

-Από που είστε;

-Από πουθενά!

Κάποια άλλα παιδιά (μια ομάδα που ας με συγχωρήσει που ξέχασα το όνομά της), έστηνε το κουκλοθέατρο. Παραπέρα στήνεται μια μικροφωνική:

-Απόψε θα κάνουμε ρεβεγιόν όλοι μαζί. Θα παίξει η παράσταση «Το λιοντάρι και το ποντίκι». Ύστερα θα ακολουθήσει μουσική βραδιά.

DSCF3741Περαστικοί φορτωμένοι με τόσα ψώνια μη έχοντας ελεύθερο χέρι ούτε για φταρνιστούν στέκονται και κοιτάζουν με απορία. «Τι ‘ ναι τούτο πάλι;», αναρωτιόνται με ότι έχει περισσέψει από την καταναλωτική κατάνοιξή τους. Ανοιγοκλείνουν τα μάτια για να τσεκάρουν την πραγματικότητα και συνεχίζουν τον δρόμο τους, μάλλον για κάποιο άλλο μαγαζί.

Συγκεντρώνεται σιγά-σιγά κόσμος μπροστά στα τραπεζάκια. «Κανείς μόνος του στην κρίση» αντηχεί απ’ την μικροφωνική, ο κόσμος επιδοκιμάζει κι αρχίζουν ν’ ακούγονται τραγούδια. Κατά τις 16:30 έχεται άλλο ένα αυτοκίνητο φορτωμένο σαν τους αγωγιάτες παλιά στα χωριά. Είναι ο Θ. Τον περιμένανε. Αδειάζει το αυτοκίνητο κι αρχίζει η διανομή σε μερίδες.DSCF3731

Ώρα 17:00. Ύστερα από μια σύντομη βροχή βγαίνει ένα ουράνιο τόξο πάνω απ’ την πόλη. Κόντρα στην κατήφεια και την μιζέρια των καιρών δείχνει να συμφωνεί με την διάθεση μιας άλλης προσέγγισης και των όσων συμμετέχουν στο όλο εγχείρημα.

DSCF3727Ώρα 18:00 κι ο Η. ζαλωμένος μ’ ένα κουτί μας είπε όποιος μπορεί να ακολουθήσει. Στόχος να προσεγγίσουμε άστεγους και ανθρώπους που έχουν ανάγκη.

-Τα μάτια σας ανοιχτά. Θα κατεβούμε την Μητροπόλεως και θ’ ανέβουμε την Ερμού. Όποιον δείτε κι έχει ανάγκη τον πλησιάζουμε και του μιλάμε.

Η καθοδος(Μητροπόλεως) σκοτεινή. Λίγα φώτα. Είναι το σκοτεινό πρόσωπο της πόλης. Μοναξιά κι αμηχανία. Η άνοδος(Ερμού) φωτεινή. Το φωτεινό πρόσωπο που εκπέμπει μέσα από τις εκτυφλωτικές βιτρίνες στους ανθρώπους κρύβοντας πάλι την μοναξιά και την αμηχανία. Οπότε διώχνουμε ότι ανεπιθύμητο σε σκοτεινές στοές, μακριά απ’ τα βλέμματα των περαστικών, πάντα σε απόσταση ασφαλείας. Γι’ αυτούς τους απωθημένους ανθρώπους ο χρόνος έχει παγώσει. Είναι αιωνίως η ίδια ώρα. Παραιτημένοι από όποια ελπίδα, σημασία, νόημα ζωής περιμένουν ξαπλωμένοι.

-Χρόνια πολλά. Θα θέλατε λίγο φαγητό;

-Ποιοί είστε εσείς; Απ’ την Εκκλησία ή τον Δήμο;

-Από πουθενά.

-Καλά τότε αφήστε το.

Κι επειδή εκεί δεν χωράνε θεωρίες και φιλοσοφικά συμπεράσματα μου’ ρθε στο νου μια ατάκα του Ιεροκλη Μιχαηλίδη από Αγαμοι θύται-Επιστολή βορειοηπειρώτη που’ χα ακούσει πριν από πολλά χρόνια:

«Θυμάσαι αδερφέ που πριν μερικά χρόνια συνέλαβαν τη γιαγιά έξω από το καφενείο επειδή είπε ότι εκτός από το σοσιαλισμό υπάρχει και μοναξιά; Να τη φυλήσεις σταυρωτά και να τη πεις να μη στεναχωριέται, γιατί και στο σοσιαλισμό και στο καπιταλισμό η μοναξιά παντού ίδια είναι».

Κλείνοντας διασκευάζω ένα βυζαντινό δίστιχο που λέγεται στην αρτοκλασία:

«Πλούσιοι ἐπτώχευσαν καὶ ἐπείνασαν,
οἱ δὲ ἐκζητοῦντες την Αλληλεγγύην
οὐκ ἐλαττωθήσονται παντὸς ἀγαθοῦ».

Η ευχή για το 2013 ας είναι να δυναμώσουν οι προσπάθειες αλληλεγγύης που ξεκίνησαν τα τελευταία χρόνια.

το ραφτάκι

Valiant Little Tailor Oberdieck

Advertisements

2 thoughts on “Η Παραμονή της Αγάπης

  1. Πολύ καλό το άρθρο σας,ευχαριστούμε για την διακριτικότητα της μη ανακοίνωσης των ονομάτων,οι δράσεις αυτές δεν έχουν στόχο την προβολή αυτών που την κάνουν,αλλά το νόημα!!Η αλληλεγγύη το όπλο των Λαών.Εμείς δεν κάνουμε ελεημοσύνη στους συνανθρώπους μας,αλλά το αυτονόητο της δραστηριοποίησης των ίδιων ,της αυτοργάνωσης τους για να παλέψουν το πρόβλημα !!!!!Να είστε όλοι καλά

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s