Κι όμως, έχουμε μεγάλη ρευστότητα…

from-the-dictatorship-of-porfirio-diaz-to-the-revolution-the-people-in-arms-1957Αν αναλογιστεί κανείς ότι ο όρος “έλλειψη ρευστότητας”, ο οποίος οδηγεί σε αποσυντονισμό έως ασφυξία την ζωή των σύγχρονων ανθρώπων, με τραγικά αποτελέσματα ανέχειας και θανάτων, αναφέρεται όχι σε οξυγόνο, νερό ή τροφή αλλά σε χαρτονομίσματα, τότε καταλαβαίνει την μέγιστη πλάνη μέσα στην οποία ζει και εξελίσσεται η ανθρωπότητα εδώ και χρόνια, φτάνοντας ήδη στην έσχατη κατάντια. Κατανοεί το μέγιστο μπέρδεμα μέσα στο οποίο είναι εγκλωβισμένη η ζωή αυτού του “πολιτισμένου” γραναζιού που λέγεται “σύγχρονος άνθρωπος – άτομο – καταναλωτής”. Το ότι έχει αναγάγει σε φυσικό πόρο το χρήμα και έχει απαξιώσει τις αξίες, κυρίως την αξία της ανθρώπινης ζωής (του), την οποίαν θυσιάζει καθημερινά για να αποκτήσει έναν παντελώς ψεύτικο πόρο διαβίωσης. Συνέχεια

Advertisements

ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ ΚΑΤΑΚΤΗΜΕΝΟΙ

alkinoos4cy590Δεν θα πω για τους άλλους. Λίγο με ενδιαφέρει η ποιότητα και η στάση τους σε τέτοιες στιγμές. Ούτε και περίμενα καλύτερη αντιμετώπιση. Όσο και να τους βρίσω, χαϊδεύω τα αυτιά μας και τίποτα δεν αλλάζει. Θα πω για εμάς, και συγχωρήστε με:

Έρχεται η μέρα που η μάσκα τραβιέται βίαια. Η μέρα που το αληθινό μας πρόσωπο φανερώνεται, θέλουμε-δεν θέλουμε, αφτιασίδωτο και τρομακτικά αληθινό. Πρέπει να το κοιτάξουμε, είναι θέμα ζωής και θανάτου. Πρέπει να το ρωτήσουμε, να μας πει ποιοι είμαστε. Γιατί μόνο αυτό γνωρίζει. Συνέχεια

Δικαζόμαστε γιατί.. γεννήσαμε!

abortoΣτις 22/10/2009 εγώ κι ο πρώην άντρας μου βιώσαμε το μεγαλύτερο θαύμα της ζωής, τη γέννηση της κόρης μας στο πιο ανθρώπινο περιβάλλον που μπορούσαμε να επιλέξουμε, το σπίτι μας. Τον Ιούνιο του 2013 θα δικαστούμε μαζί με άλλους γονείς, γιατρούς και μαίες.

 

Της Μαρίας-Μυρτούς Γρίβα

Είμαστε κατηγορούμενοι όχι για τον τόπο που επιλέξαμε να γεννήσουμε τα παιδιά μας, αλλά.. για το ότι μολύναμε το περιβάλλον επειδή δεν.. παραδώσαμε τους «επικίνδυνους και μολυσματικούς» πλακούντες μας σε δημόσιο ή ιδιωτικό φορέα διαχείρισης και «θέσαμε σε κίνδυνο την δημόσια υγεία» !!! Συνέχεια

«Φωτιά και τσεκούρι στους προσκυνημένους!»*

kolokotronisΣαν να μην έφτανε αυτό, η προδοσία σηκώνει το άθλιο κεφάλι της. Καπεταναίοι, κοτσαμπάσηδες, ολόκληρα χωριά προσκυνάνε και περνούν στις γραμμές του εχθρού. Μπροστά σ’ αυτό το κλίμα του πανικού ο Ιμπραήμ αλλάζει τακτική κι αρχίζει τις περιποιήσεις και τα καλοπιάσματα στους προσκυνημένους. Τα προσκυνοχάρτια δίνουν και παίρνουν:

«Δίδεται το ημέτερον υψηλόν μπουγιουρδί μας –γράφουν τα κατάπτυστα αυτά έγγραφα-  παρά της εμής πληρεξουσιότητος επειδή ήλθον με προθυμίαν εις το μεγάλο μερχαμέτι μας, προσπίπτοντας εξ’ όλης της θελήσεώς τους, προσκυνώντας το κραταιόν Δοβλέτι μας και εις ημάς, και ζητώντες παρ’ ημών το ράγι, βλέποντες λοιπόν την εμπιστοσύνην τους, όπου υπόσχονται προς ημάς, τους εδόθη το υψηλόν μας ράγι-μπουγιουρτί μας, να είναι προφυλαγμένοι τόσον από τα στρατεύματά μας, ωσάν από και κάθε εναντίον, η τιμή τους η ζωή τους και όλον το πράγμά τους ό,τι έχουν και να είναι δια πάντα κατά την υπόσχεσή τους πιστοί ραγιάδες, να δουλεύουν τον τόπον τους καθώς ως πρώτα, χωρίς να έχουν καμμίαν υποψίαν εις ότι εναντίον τους ακολουθήση από κακούς ανθρώπους και ζορμπάδας, ευθύς να δίδουν είδησιν προς ημάς, όπου να τους προφθάση και να τους φυλάξη η υψηλή ημών δύναμις, και ούτως τοις εδόθη το παρόν ράγι-μπουγιουρδί μας εις ησυχίαν, και ένδειξιν τους». Συνέχεια

70 χρόνια σε περίμενα

Immortality- George RustchevΈλα, ρε άτιμε. Έλα να τα πάρεις όλα. Και για όσα πάλεψαν οι πρόγονοί μου και για τα δύο μέτρα κήπο που μου άφησαν οι παππούδες μου. Έλα να πάρεις και τα μεροκάματα, τα σκληρά,  που τα έβαζα στην άκρη για μια ώρα δύσκολη, εκείνη της αρρώστιας. Έλα να τα πάρεις όλα. Πάρε και τον ήλιο που τόσο τον γουστάρεις για να λιάζουν οι συφιλιδικοί τα κορμιά τους αποκτώντας το μεσογειακό χρώμα που τόσο επιθυμούν και τόσο απεχθάνονται. Πάρε ρε, και τις θάλασσές μου να εξάγεις αέριο και τα ποτάμια μου να παράγεις ενέργεια φθηνή μόνο για την πάρτη σου. Πάρε και το γάλα των προβάτων μας και τα στάρια των κάμπων μας.
Το ξέρω που το πας, άτιμε. Το πας εκεί που πάντα ήθελες να το φθάσεις. Να καταστήσεις έναν λαό υπηρέτη. Να βλέπω απελπισμένες μεσόκοπες να βγάζουν μεροκάματο σε μπουρδέλα παραπήγματα ενώ οι πιο νέες να φεύγουν καραβιές για τα διεθνή  καλογυαλισμένα μπουρδέλα σου. Να βλέπω γέρους να πεθαίνουν από αφόρητο κρύο κλεισμένοι μέσα στα 20 τετραγωνικά λίγο πριν τους τα πάρεις κι αυτά ή από ασφυξία όταν θα τους κλείνεις τον διακόπτη από την συσκευή οξυγόνου λόγω ληξιπρόθεσμων λογαριασμών. Να βλέπω 50ρηδες σε απόγνωση , 40ρηδες στις ουρές ανεργίας και 20ρηδες να λένε την ξενιτειά πατρίδα τους. Συνέχεια

ΑΜΛΕΤ

pasternak writingΤο βουητό έπαψε. Βγαίνω στην σκηνή

Και γέροντας πάνω σε μια κολώνα της εισόδου

Νοιώθω στον μακρινό αντίλαλο

Αυτά που είναι να μου συμβούν στις μέρες μου. Συνέχεια

Οικιακή οικονομία του Henry David Thoreau*

 

henry-david-thoreau-john-lautermilch  Σε ένα πρωτόγονο κράτος κάθε οικογένεια έχει και τη στέγη της, πού της αρκεί για τις απαραίτητες ανάγκες. Μα, νομίζω, μιλώ λογικά όταν βεβαιώνω πώς ενώ το κάθε πουλί έχει τη φωλιά του, ή κάθε αλεπού το λαγούμι της και ό κάθε άγριος την καλύβα του, στη σύγχρονη πολιτισμένη κοινωνία ούτε οι  μισές οικογένειες δεν έχουνε δικό τους σπίτι. Στις μεγάλες πόλεις μάλιστα όπου επικρατεί ό πολιτισμός ακόμη πιο χτυπητά, μόνο ένα μικρό μέ­ρος από τους κατοίκους έχουνε δική τους στέγη. Οι υπόλοιποι πληρώνουν χρονιάτικο φόρο γι’ αυτό το εξωτερικό κάλυμμα, πού έχει γίνει πια απαραίτητο χειμώνα – καλοκαίρι. Ό φόρος αυτός θα αρκούσε ν’ αγοράσει κανένας ένα ολόκληρο χωριά Ινδιάνικες καλύβες. Μα τώρα μένουνε φτωχοί για όλη τους τη ζωή. Δε θέλω να επιμείνω εδώ για τα πλεονεκτήματα πού έχουνε τα νοικιασμένα σπίτια σε σύγκριση με την ιδιοκτησία. Μα είναι φανερό πώς ό άγριος έχει δική του στέγη γιατί του κοστίζει τόσο λίγο, ενώ ό πολιτισμένος άνθρωπος νοικιάζει σπίτι για να κατοικήσει γιατί δεν έχει χρήματα αρκετά να φτιάξει δικό του. Και σιγά -σιγά, ούτε να νοικιάσει σπίτι δεν του φτάνουνε τα χρήματα. Συνέχεια