Αρνητές και ελευθερία

Από τον ΕΥΓΕΝΙΟ ΑΡΑΝΙΤΣΗΕΥΓΕΝΙΟ ΑΡΑΝΙΤΣΗ

holocaust_98384a_3548568Με την αφορμή της συμπλήρωσης 70 χρόνων απ’ τη μεταφορά των Εβραίων της Ρώμης στο Αουσβιτς, η ιταλική Γερουσία ενέκρινε ψήφισμα σύμφωνα με το οποίο επιφυλάσσεται πλέον ποινική μεταχείριση στους αρνητές του Ολοκαυτώματος.

Αλλά οι κρυπτοαρνητές; Αυτός ο νομικός χειρισμός δεν αρκεί. Και, εν πάση περιπτώσει, ελάχιστα κόστισε στον Ντέιβιντ Ιρβινγκ το γεγονός ότι χαρακτηρίστηκε από τις κυβερνήσεις διαφόρων πολιτισμένων χωρών ανεπιθύμητος.

Τέτοιου είδους ιστορικοί εκμεταλλεύονται τη δομική εκείνη ιδιαιτερότητα του ναζιστικού καθεστώτος επί τη βάσει της οποίας ο Χίτλερ είχε την πολυτέλεια να παριστάνει τον ανήξερο, κάτι που ταίριαζε στην ιδιοσυγκρασία του, προσωπική και πολιτική. Οπως γνωρίζουν όσοι έχουν διαβάσει αξιόπιστες βιογραφίες του δικτάτορα, ο άνθρωπος αυτός είχε εξασφαλίσει το προνόμιο να κυβερνάει από τη θέση του θεού, μη εμπλεκόμενος φανερά σε εγκλήματα, των οποίων την ευθύνη άφηνε στους αξιωματούχους του, με πρώτον τον Χίμλερ. Απέφυγε να υπογράψει έστω και ένα έγγραφο με ρητή αναφορά στην εξόντωση των Εβραίων, ενώ και η παραμικρή μνεία του ζητήματος των στρατοπέδων στο στενό περιβάλλον του επιτελείου του, στις καθημερινές στρατιωτικές ή (σπανιότερα) πολιτικές συσκέψεις, απαγορευόταν επί ποινή εξοβελισμού. Οφειλε κανείς να «εργάζεται στη γραμμή του Φύρερ», όπως την έλεγαν, με τη βεβαιότητα ότι ο τελευταίος θα επικροτούσε τις κινήσεις του, οσονδήποτε σκληρές, αν και πάντοτε σιωπηρά ή με αοριστίες.

Ετσι, οι Χίμλερ, Χάιντριχ, ο Αϊχμαν και οι λοιποί υπερπατριώτες της εθνικοσοσιαλιστικής συμμορίας είχαν αναλάβει να υπογράφουν οι ίδιοι κάτω απ’ τις μοιραίες αποφάσεις. Το μόνο ίσως έγκλημα στο οποίο μετείχε ο Χίτλερ αποδεδειγμένα, ήταν η εξολόθρευση των ψυχασθενών, πριν απ’ τον πόλεμο, μέσω του διαβόητου προγράμματος ευθανασίας, του οποίου την εκπόνηση και εφαρμογή είχε διατάξει ευθέως, αν και κάπως διακριτικά, υπολογίζοντας τις αντιδράσεις των συγγενών, της κοινής γνώμης και των δύο γερμανικών Εκκλησιών.

imagesΤο παραπάνω λεπτό σημείο προσφέρει εντούτοις μεγάλα περιθώρια ευρυχωρίας σε αρνητές και ημιαρνητές του Ολοκαυτώματος, οι οποίοι καταβάλλουν προσπάθειες να χρεώσουν το έγκλημα στον παρορμητισμό και στις «υπερβολές» των υφισταμένων του Χίτλερ, αθωώνοντας τον ίδιο. Αποθρασύνθηκαν έκτοτε αφήνοντας υπαινιγμούς για τις επιδημίες του τύφου που θέριζαν στα στρατόπεδα συγκέντρωσης και για το «μύθο» των κρεματορίων, καλλιεργώντας την υποψία ότι το Ολοκαύτωμα αποτελεί προπαγανδιστικό εφεύρημα των νικητών – ωστόσο, όλ’ αυτά με τρόπο αρκετά περίπλοκο και συγκεχυμένο ώστε να περιορίζεται, αν όχι να παρακάμπτεται, το ενδεχόμενο επιβολής κυρώσεων.

Συμπέρασμα: θεμελιώσαμε, μεταπολεμικά, έναν κόσμο όπου, εν ονόματι της δημοκρατίας, της επικοινωνίας, της κατανάλωσης κ.τ.λ. κ.τ.λ., τα πάντα επιτρέπονται – τώρα μας λένε ότι θα έπρεπε να επιτραπεί επίσης να μας δολοφονούν.

ΠΗΓΗ: ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ

 

Advertisements

One thought on “Αρνητές και ελευθερία

  1. Παράθεμα: Αρνητές και ελευθερία « Ελεύθερη Λαική Αντιστασιακή Συσπείρωση

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s