Γιώργος Κοντογιώργης, Η «ιμιοποίηση» της Ελλάδας έχει ήδη συντελεσθεί. Οι εσωτερικοί δυνάστες αποκομμένοι από την συλλογικότητα, βυθίζουν και τον βυθό της χώρας για να την κρατούν σε ομηρία και να την νέμονται. Συνέντευξη στα Επίκαιρα (220/1.1.2014)

 κοντογιωργης(1) Έχετε κατ’ επανάληψη υποστηρίξει ότι το σημερινό σύστημα στην Ελλάδα δεν είναι ούτε αντιπροσωπευτικό ούτε δημοκρατικό… Ισχύει ειδικά στην Ελλάδα ή υπάρχει γενικότερη κρίση του δυτικού κοινοβουλευτισμού με τις οποίες «αποχρώσεις» του στις διάφορες χώρες;
Γενικά στον κόσμο όλο, στην εποχή μας, δεν υπάρχει ούτε η δημοκρατία ούτε η αντιπροσώπευση. Όχι επειδή ο κοινοβουλευτισμός διέρχεται κρίση, αλλά διότι ως εκ της φύσεώς του δεν εγγράφεται στην αντιπροσώπευση ή στη δημοκρατία. Η δημοκρατία αποσυνδέει την πολιτεία από το κράτος και την αποδίδει στην ολότητά της στην πολιτικά συντεταγμένη κοινωνία. Η αντιπροσώπευση τέμνει την πολιτεία ανάμεσα στον εντολέα -την κοινωνία- και στον εντολοδόχο (την εξουσία). Αντιπροσώπευση και δημοκρατία είναι ούτως ή άλλως δύο διαφορετικά και ασύμβατα μεταξύ τους πολιτικά συστήματα. Το σημερινό πολιτικό σύστημα ούτε το ένα ούτε το άλλο είναι, για τον απλό λόγο ότι το ενσαρκώνει εξ ολοκλήρου το κράτος. Εξού και μιλάμε για πολιτική κυριαρχία του κράτους. Η πολιτική εξουσία είναι και εντολέας και εντολοδόχος. Ο πολίτης, η κοινωνία στο σύνολό της, είναι ιδιώτης. Η ψήφος του πολίτη νομιμοποιεί δίκην διαιτητή τον φορέα της εξουσίας, δεν έχει όμως εντολιακό/αντιπροσωπευτικό περιεχόμενο. Για να γίνει το πολίτευμα αντιπροσωπευτικό πρέπει η κοινωνία να συγκροτηθεί σε θεσμό της πολιτείας, να γίνει δήμος ώστε να αποκτήσει βούληση και να αναλάβει τις αρμοδιότητες του εντολέα. Για να γίνει δημοκρατικό πρέπει η κοινωνία/δήμος να αναλάβει το σύνολο της πολιτικής αρμοδιότητας, να ασκεί τις αρμοδιότητες του κυβερνήτη και του νομοθέτη που σήμερα ασκεί το κράτος.  Η ηθελημένη εκχώρηση της πολιτείας στο κράτος συνεισφέρει στη νομιμοποίησή του,  η πολιτεία όμως αλλάζει άρδην. Εάν προσεγγίσουμε το ζήτημα από την πλευρά του διακυβεύματος της δημοκρατικής πολιτείας γίνεται σαφέστερο: Η δημοκρατία έρχεται να εμπραγματώσει την καθολική ελευθερία, ήτοι σωρευτικά στο ατομικό, κοινωνικο-οικονομικό και πολιτικό πεδίο. Σήμερα βιώνουμε μόνο την ατομική ελευθερία και ορισμένα κοινωνικο-πολιτικά δικαιώματα. Δεν είμαστε λ.χ. πολιτικά ελεύθεροι. Το γεγονός ότι αυτό δεν μας ενοχλεί διότι η πολιτική ελευθερία δεν αποτελεί μέρος του αξιακού μας συστήματος. Η ατομική ελευθερία μπορεί να εξοικονομηθεί μέσα στο παρόν μετα-φεουδαλικό σύστημα της ολιγαρχικής πολιτείας, έστω και αν το πρόσημό της προσιδιάζει στην εκλόγιμη μοναρχία. Συνέχεια

Σουμάχερ

Από τον ΕΥΓΕΝΙΟ ΑΡΑΝΙΤΣΗΕΥΓΕΝΙΟ ΑΡΑΝΙΤΣΗ

emotion control-1Μέχρι πρότινος, τα συλλογικά συναισθήματα τύχαιναν, σε ατομικό επίπεδο, έλλογης επεξεργασίας· είναι προφανές ότι οι άνθρωποι εξακολουθούσαν ακόμη να διαθέτουν, ενδόμυχα, τα απαραίτητα αποθέματα κριτηρίων ώστε να ζυγίσουν τα όσα αισθάνονταν μπροστά στις εκπλήξεις της επικαιρότητας. Συνέχεια

Σύγχρονοι θεατές, αρχαία αινίγματα και ο ρόλος του χορού

ΔΡΑΜΑ4Πώς γίνεται σήμερα αντιληπτή η τραγωδία; Ποιοι είναι αυτοί που με μια φωνή υποδεικνύουν στους ήρωες τι θα πράξουν;
Βασίλης Καραποστόλης*

Οι κερκίδες των αρχαίων θεάτρων γεμίζουν και πάλι με πλήθη. Οι θεατές προσέρχονται, τακτοποιούνται στις θέσεις τους, παρακολουθούν την παράσταση και επισφραγίζουν το τέλος της με ένα χειροκρότημα, που πιο πολύ και από το να ανταμείβει τους ηθοποιούς, σκεπάζει τις πολλές απορίες που γεννήθηκαν στο κοινό. Συνέχεια

Γράμματα, σπουδάματα

touvla-thumb-large

Στην τελευταία εκπομπή του Γράμματα – σπουδάματα, ο Δημήτρης Νάτσιος(δάσκαλος – θεολόγος) είχε καλέσει τον γνωστό καθηγητή και πολιτειολόγο Κώστα Ζουράρι με θέμα: «Έρχομαι από μακριά…Οδ.Ελύτης». Μεταξύ άλλων ο κος Νάτσιος σε κάποιο σημείο της εκπομπής ξεφυλλίζοντας τα σχολικά βιβλία του δημοτικού σχολείου στάθηκε στην εξής άσκηση: Συνέχεια

ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΕΛΥΤΗΣ: «ΝΙΩΘΩ ΤΗΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΜΑΣ ΥΠΟΣΤΑΣΗ ΝΑ ΑΛΛΟΙΩΝΕΤΑΙ»*

poets elytisΝομίζω εδώ θα μπορούσαμε να δώσουμε θέση σε μιαν εύλογη απορία. Πως συμβιβάζεται να δείχνετε από το ένα μέρος τόση σημασία και αφοσίωση στην ελληνική παράδοση, όπως καθαρά, σε κάθε σελίδα φαίνεται απ’ το θεωρητικό σας βιβλίο Ανοιχτά Χαρτιά, και, απ’ το άλλο μέρος, ή μέχρις αναρχισμού, θα έλεγα, επαναστατική θέση που παίρνετε σε πολλά απ’ τα γραφτά σας… Συνέχεια

Το κόψιμο της βασιλόπιτας είναι ένα από τα πολλά αρχέγονα ελληνικά έθιμα που επιβιώνουν…

βασιλοπιταΗ βασιλόπιτα είναι συνδυασμός του «εορταστικού άρτου» και του «μελιπήκτου» (= πλακούς, μελόπιτα) των αρχαίων προσφορών, τόσο προς τους θεούς όσο και προς τους νεκρούς ή τους καλούς ή κακούς δαίμονες για την εξασφάλιση της υγείας, της καλής τύχης αλλά και της ευλογίας. Είναι οπωσδήποτε μια προσφορά στους θεούς και στους αγίους ή στα αόρατα πνεύματα. Απόδειξη τα κομμάτια που ξεχωρίζουμε για το Χριστό, την Παναγία, τον Αϊ-Βασίλη, το σπίτι, τους φτωχούς, τους αγρούς, τα ζώα, τους ξενιτεμένους… Συνέχεια