Η λογική της Ιστορίας (ΙΙ)*

του Λέοντος Τολστόη

Tolstoy2Αν η Ιστορία είχε να κάνει μονάχα με τα εξωτερικά φαινόμενα, τότε ο ορισμός αυτού του απλού κι ολοφάνερου νόμου θα ’ταν αρκετός, και μεις θα τελειώναμε τις κρίσεις μας.

Μα οι νόμοι της Ιστορίας αναφέρονται στον άνθρωπο. Το μόριο της ύλης δεν μπορεί να μας πει πως δεν αισθάνεται καθόλου την ανάγκη της έλξης και της απώθησης, και πως αυτό δεν είναι αλήθεια. Ενώ ο άνθρωπος, που είναι το αντικείμενο της Ιστορίας, λέει καθαρά: «Εγώ είμαι ελεύθερος και γι’ αυτό δεν υπόκειμαι σε νόμους». Συνέχεια

Advertisements

Γενικαὶ σκέψεις τοῦ Μακρυγιάννη.

ΜακρυγιάννηςΧάριτες μεγάλες χρωστάγει ἡ πατρίδα ῾σ ὅλους τους εὐεργέτες καὶ κατεξοχὴ ῾σ αὐτοὺς τοὺς γενναίους κι᾿ ἀγαθοὺς ἄντρες. Ὅτι αὐτεῖνοι, ἀφοῦ οἱ συνεισφορὲς τοὺς ἦταν κι᾿ ὄντως μεγάλες καὶ μᾶς ἀνάστησαν εἰς τὰ δεινά μας, δὲν θυσιάσαν ποτὲς δόλο κι᾿ ἀπάτη, νὰ κατατρέχουν πεθαμένους ἀνθρώπους οἱ ζωντανοὶ καὶ οἱ ἀντρείγοι· δὲν θέλουν τὴν γῆς καὶ τὴν θάλασσα νὰ τὴν ρουφήσουν αὐτεῖνοι, νὰ μὴν ζήσουν ἄλλοι δυστυχεῖς καὶ κατασκλαβωμένοι καὶ καταφρονεμένοι τόσους αἰῶνες. Ἀφοῦ ὁ Θεὸς τοὺς λυπήθη καὶ θέλει νὰ τοὺς ἀναστήση, οἱ ἄνθρωποι τοὺς καταπολεμοῦν νὰ τοὺς φάνε, νὰ τοὺς χάσουνε, νὰ τοὺς σβύσουνε νὰ μὴν ξαναειπωθοῦν Ἕλληνες. Καὶ τί σας ἔκαμεν αὐτὸ τ᾿ ὄνομα τῶν Ἑλλήνων ἐσᾶς τῶν γενναίων ἀντρῶν τῆς Εὐρώπης, ἐσᾶς τῶν προκομμένων, ἐσᾶς τῶν πλούσιων; Ὅλοι οἱ προκομμένοι ἄντρες τῶν παλαιῶν Ἑλλήνων, οἱ γοναῖγοι ὅλης της ἀνθρωπότης, ὁ Λυκοῦργος, ὁ Πλάτων, ὁ Σωκράτης, ὁ Ἀριστείδης, ὁ Θεμιστοκλῆς, ὁ Λεωνίδας, ὁ Θρασύβουλος, ὁ Δημοστένης καὶ οἱ ἐπίλοιποι πατέρες γενικῶς τῆς ἀνθρωπότης κοπιάζαν καὶ βασανίζονταν νύχτα καὶ ἡμέρα μ᾿ ἀρετή, μὲ ῾λικρίνειαν, μὲ καθαρὸν ἐνθουσιασμὸν νὰ φωτίσουνε τὴν ἀνθρωπότη καὶ νὰ τὴν ἀναστήσουν νά ῾χη ἀρετὴ καὶ φῶτα, γενναιότητα καὶ πατριωτισμόν. Ὅλοι αὐτεῖνοι οἱ μεγάλοι ἄντρες τοῦ κόσμου κατοικοῦνε τόσους αἰῶνες εἰς τὸν Ἅδη ῾σ ἕναν τόπον σκοτεινὸν καὶ κλαῖνε καὶ βασανίζονται διὰ τὰ πολλὰ δεινὰ ὁποῦ τραβάγει ἡ δυστυχισμένη μερικὴ πατρίδα τους. Χάνοντας αὐτεῖνοι, ἐχάθη καὶ ἡ πατρίδα τους ἢ Ἑλλάς, ἔσβυσε τ᾿ ὄνομά της. Αὐτεῖνοι δὲν τήραγαν νὰ θησαυρίσουνε μάταια καὶ προσωρινά, τήραγαν νὰ φωτίσουν τὸν κόσμο μὲ φῶτα παντοτινά. Ἕντυναν τοὺς ἀνθρώπους ἀρετή, τοὺς γύμνωναν ἀπὸ τὴν κακὴ διαγωή· καὶ τοιούτως θεωροῦσαν γενικῶς τὴν ἀνθρωπότη καὶ γένονταν δάσκαλοι τῆς ἀλήθειας. Κάνουν καὶ οἱ μαθηταὶ τοὺς οἱ Εὐρωπαῖοι τὴν ἀνταμοιβὴ εἰς τοὺς ἀπογόνους ἐμᾶς – γύμναση τῆς κακίας καὶ παραλυσίας. Τέτοι᾿ ἀρετὴ ἔχουν, τέτοια φῶτα μας δίνουν. Μιὰ χούφτα ἀπογόνοι ἐκεινῶν τῶν παλαιῶν Ἑλλήνων χωρὶς ντουφέκια καὶ πολεμοφόδια καὶ τ᾿ ἄλλα τ᾿ ἀναγκαῖα του πολέμου ξεσκεπάσαμεν τὴν μάσκαρα τοῦ Γκρᾶν Σινιόρε, τοῦ Σουλτάνου, ὁποῦ ῾χε εἰς τὸ πρόσωπόν του κ᾿ ἔσκιαζε ἐσέναν τὸν μεγάλον Εὐρωπαῖον. Καὶ τοῦ πλέρωνες χαράτζι ἐσὺ ὁ δυνατός, ἐσὺ ὁ πλούσιος, ἐσὺ ὁ φωτισμένος, καὶ τὸν ἔλεγες Γκρᾶν Σινιόρε, φοβώσουνε νὰ τὸν εἰπῆς Σουλτάνο. Ὅταν ὁ φτωχὸς ὁ ‘Ἕλληνας τὸν καταπολέμησε ξυπόλυτος καὶ γυμνὸς καὶ τοῦ σκότωσε περίτου ἀπὸ τετρακόσες χιλιάδες ἀνθρώπους, τότε πολέμαγε καὶ μ᾿ ἐσένα τὸν χριστιανὸν – μὲ τῆς ἀντενέργεις σου καὶ τὸν δόλο σου καὶ τὴν ἀπάτη σου κ᾿ ἐφόδιασμα τῆς πρῶτες χρονιὲς τῶν κάστρων. Ἂν δὲν τὰ ῾φόδιαζες ἐσὺ ὁ Εὐρωπαῖγος, ἤξερες ποὺ θὰ πηγαίναμεν μ᾿ ἐκείνη τὴν ὁρμή. Ὕστερά μας γιομώσετε καὶ φατρίες – ὁ Ντώκινς μας θέλει Ἄγγλους, ὁ Ρουγᾶν Γάλλους, ὁ Κατακάζης Ρούσσους· καὶ δὲν ἀφήσετε κανέναν Ἕλληνα – πῆρε ὁ καθείς σας τὸ μερίδιον του· καὶ μᾶς καταντήσετε μπαλαρίνες σας· καὶ μᾶς λέτε ἀνάξιούς της λευτεριᾶς μας, ὅτι δὲν τὴν αἰστανόμαστε. Τὸ παιδὶ ὅταν γεννιέται, δὲν γεννιέται μὲ γνώση· οἱ προκομμένοι ἄνθρωποι τὸ ἀναστήνουν καὶ τὸ προκόβουν. Τέτοια ἠθικὴ εἴχετε ἐσεῖς καὶ προκοπή, τέτοιους καταντήσετε κ᾿ ἐμᾶς τοὺς δυστυχεῖς. Συνέχεια

Το κουτί

Από τον ΕΥΓΕΝΙΟ ΑΡΑΝΙΤΣΗΕΥΓΕΝΙΟ ΑΡΑΝΙΤΣΗ

SEISMOS_LIMANI-LHKSOYRIOYΞαφνικά, το απερίγραπτα ταλαιπωρημένο πρόσωπο μιας αξιαγάπητης γυναίκας κυριεύει, σε γκρο πλαν, την οθόνη και μαζί τη συνείδηση του θεατή: το πρόσωπο ορίζει εκ νέου τους κανόνες του παιγνιδιού της ειδησεογραφίας και αθωώνει, έτσι, την τηλεόραση για όλα της τα εγκλήματα εις βάρος της αξιοπρέπειας του κοινού της.

Η τηλεόραση αιχμαλωτίζεται, άθελά της, στον τρομερό υπαινιγμό μιας βαθιάς αλήθειας! Συνέχεια

Η λογική της Ιστορίας*

του Λέοντος Τολστόη

TolstoyΓΙΑ ΤΟ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ μυαλό είναι ακατανόητο το απόλυτα συνεχές της κίνησης. Στον άνθρωπο γίνονται κατανοητοί οι νόμοι οποιασδήποτε κίνησης μονάχα όταν εξετάζει αυθαίρετα μονάδες της κίνησης αυτής. Όμως. ταυτόχρονα, απ’ αυτή ακρι­βώς την αυθαίρετη διαίρεση της αδιάκοπης κίνησης σε διακόπτες μονάδες, πηγάζουν κατά το μεγαλύτερο μέρος οι ανθρώπινες πλάνες. Συνέχεια

Πλανήτες και ζώδια

Από τον ΕΥΓΕΝΙΟ ΑΡΑΝΙΤΣΗΕΥΓΕΝΙΟ ΑΡΑΝΙΤΣΗ

pasok-nd2-580x386Μολονότι το σενάριο για συγκυβέρνηση Ν.Δ. και ΠΑΣΟΚ είχε ακουστεί αρχικά σαν αστεϊσμός και εν συνεχεία σαν πλανώμενη υποψία μερικών μυημένων που γνώριζαν τα παρασκήνια, αποδείχτηκε, σε μια δεύτερη φάση, ρεαλιστικό και, εντέλει, υπερρεαλιστικό. Μιλάμε πράγματι για τριτοκοσμικό σουρεαλισμό στα καλύτερά του. Τώρα το καταργημένο διπολικό σχήμα ενταφιάζεται στην κοινοτοπία εν είδει χλωμής ανάμνησης της πάλαι ποτέ «ασφαλούς» προοπτικής εξόδου από την κρίση, λες και η κρίση θα μπορούσε να είναι αναστρέψιμη δίχως την ενσωμάτωση της φθοράς! Συνέχεια

ΟΙ ΜΕΝΤΕΣΕΔΕΣ*

Του Laurence Sterne

Laurence_Sterne_by_Sir_Joshua_Reynolds

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ, τα δέκα τουλάχιστον τελευταία χρόνια, ο πατέρας μου έλεγε ότι θα τη διόρθωνε, – δεν έχει διορθωθεί ακόμα· – καμιά οικογένεια εκτός από τη δική μας δε θα τα’ άντεχε ούτε μια ώρα, – και, πράγμα ακόμα πιο εκπληκτικό, δεν υπήρχε θέμα στον κόσμο όπου ο πατέρας μου ν’ αποδεικνύει καλύτερα την ευγλωττία του. Όσο σ’ αυτό των μεντεσέδων. – Κι όμως, την ίδια στιγμή, ήταν, νομίζω, ένας από τους μεγαλύτερους αερολόγους, επί του θέματος, που έχει να παρουσιάσει η ιστορία: η ρητορική και η συμπεριφορά του βρίσκονταν με δεμένα τα χέρια, – Ουδέποτε άνοιξε η πόρτα του σαλονιού – χωρίς η φιλοσοφία και οι αρχές του να πέσουν θύματά της· τρείς σταγόνες λάδι μ’ ένα φτερό, και μια σφυριά στο κατάλληλο σημείο, θα έσωζαν την τιμή του για πάντα. Συνέχεια

Σκύλοι

Από τον ΕΥΓΕΝΙΟ ΑΡΑΝΙΤΣΗΕΥΓΕΝΙΟ ΑΡΑΝΙΤΣΗ

no-more-woof-headsetΕπιστήμη και βλακεία συναιρούνται ή ανταλλάσσουν ιδιότητες, τροφοδοτώντας το prestige η μία της άλλης με τεχνική υποστήριξη.

Αυτό, αφού προηγουμένως η επιστήμη συγχωνεύτηκε σχεδόν πλήρως με την τεχνολογία, η οποία εξάλλου, τα τελευταία χρόνια, αποτέλεσε τον μοναδικό της σπόνσορα. Καθημερινές αποδείξεις του εν λόγω θαυμαστού συνεταιρισμού έρχονται στη δημοσιότητα κλονίζοντας τις παλιές ρομαντικές προκαταλήψεις για τη σοφία των επιστημόνων που μεγαλουργούσαν στα πανεπιστήμια της Δύσης και που, τώρα, σχεδιάζουν υποβρύχια πάκμαν, γλυκίσματα σε υπόθετο, εκτυπωτές με θετικό φενγκ σούι, εσώρουχα που τρώγονται, αρώματα για γάτες, φούτερ με ενσωματωμένο Ιντερνετ και ταμπλό ζωγραφικής που λειτουργούν και ως ηχεία για μουσική ραπ. Συνέχεια