Το δικαίωμα ως καθήκον

Advertisements

«ΒΡΗΚΑ ΤΟΝ ΔΡΟΜΟ ΜΟΥ ΜΕ ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΦΩΣ…» *

Συνέντευξη του Οδυσσέα Ελύτη στη Le Monde 1979

Ελύτης2Είναι μάταιο εγχείρημα το να προσπαθείς να μεταγράψεις τη δημιουρ­γική πορεία ενός ποιητή με άλλα λόγια από αυτά των ποιημάτων του. Ό Οδυσσέας Ελύτης έχει πλήρη συνείδηση αυτής της ματαιοπονίας, γι’ αυτό και αρνείται να «εξηγήσει» την ποίηση του. Πρέπει να τη διαβάσει κανείς ή, καλύτερα, να τη ζήσει. Ωστόσο, εντελώς εξαιρετικά, δέχθηκε να μας μιλήσει γι’ αυτό πού βρίσκεται στην καρδιά της έμπνευσης του και για τις ενασχολήσεις του. Φροντίζει, εντούτοις, πάντα να μας πα­ραπέμπει στο ίδιο το έργο του. Συνέχεια

«Σαν να μην πέρασε μια μέρα». Εν έτει 1992: Μια πρωθύστερη καταγραφή των θεμελίων της σημερινής καταστροφής8*

του Γιώργου Κοντογιώργη

οι ολιγαρχεςΕυθύς αμέσως, με την είσοδο του στην πολιτική σκηνή «…το ΠΑΣΟΚ θα επιδιώξει να καλύψει το έδαφος που προσιδιάζει σε ένα ριζοσπαστικό σοσιαλιστικό πρόταγμα». Αρχικά, θα εξαγγείλει ένα σημαντικό πακέτο κρατικοποιήσεων και «κοινωνικοποιήσεων», μια εξωτερική πολιτική άκαμπτη και συχνά ακραία, συγχρόνως δε την πλήρη διάρρηξη των δεσμών της χώρας με τη «Δύση», το ΝΑΤΟ και την Ευρωπαϊκή Κοινότητα. Η πολιτική αυτή τακτική οδηγούσε προφανώς στο άνοιγμα μιας μεγάλης βεντάλιας μεταξύ «Δεξιάς» και «Αριστεράς», που εμφανιζόταν ως προϋπόθεση για μια σταθερή οριοθέτηση του δικού του ζωτικού πολιτικού χώρου. Γι’ αυτό άλλωστε το περιεχόμενο του προτάγματόςτου περιλάμβανε πολυποίκιλες προσδοκίες και απευθυνόταν σε ένα ευρύτατο φάσμα του κοι­νωνικού σώματος: Στο νεφέλωμα των μη προνομιούχων αφε­νός, στις τραυματικές δοκιμασίες του ιστορικού βίου μιας με­γάλης μερίδας της κοινωνίας, από το κέντρο και την άκρα Αριστερά, και στα απωθημένα εθνικά αντανακλαστικά της ελ­ληνικής κοινωνίας, αφετέρου. Συνέχεια

Το φάντασμα των εκλογών*

του Ευγένιου ΑρανίτσηΕΥΓΕΝΙΟ ΑΡΑΝΙΤΣΗ

choiceΕίναι φανερό: όσο πιο ασφυκτικά περιορίζονται οι ευκαιρίες και οι δυνατότητες, να κληθεί να επιλέξει κανείς μεταξύ σωστού και  λάθους, τόσο πιο περήφανος αισθάνεται για την υποτιθέμενη ελευθερία στο να διαλέγει ανάμεσα σε συναφείς παραλλαγές του ίδιου πράγματι εξ ολοκλήρου ανούσιες. Πρόκειται για τις περίφημες «επιλογές»  που εισέβαλε στην ελληνική γλώσσα περί τα μεσάτης δεκαετίας του ’80 και που, μέχρι σήμερα, εξακολουθεί να σπάει όλα τα ρεκόρ ακροαματικότητας. Συνέχεια

Δρομολόγιο και προφητεία

Σημ. της ιστοσελίδας: Χθές συμπληρώθηκαν 3 χρόνια, (3 Μαϊου 2011), από το θάνατο του ανεπανάληπτου ηθοποιού Θανάση Βέγγου.

του ΕΥΓΕΝΙΟΥ ΑΡΑΝΙΤΣΗΕΥΓΕΝΙΟ ΑΡΑΝΙΤΣΗ

ΒεγγοςΣε πολιτισμικό περιβάλλον μηδενικής βαρύτητας, ο θάνατος του Βέγγου, ενός απ’ τους σημαντικότερους κωμικούς του ευρωπαϊκού κινηματογράφου, περνάει απαρατήρητος ακριβώς στον βαθμό που σερβίρεται, τηλεοπτικά, ως καθυστερημένο απεριτίφ μεταξύ των ατραξιόν που χρηματοδοτούν οι δημόσιες σχέσεις της Γιουροβίζιον. Συνέχεια

«Η μοίρα μας βρίσκεται στα χέρια μας!»*

απόσπασμα από συνέντευξη του Οδυσσέα Ελύτη, 15 Ιουνίου 1982.

elitis 02
Στην πρώτη σειρά από τις τρεις ενότητες που αποτελούν τα Τρία ποιήματα με σημαία ευκαιρίας, διαβάζουμε τους στίχους:

«Τι θα γίνει λοιπόν όταν

κάποτε λήξουν οι κοινωνικοί αγώνες όταν οι εφευρέσεις

αυτοαχρηστευθούν τα αιτήματα όλα ικανοποιηθούν»,

και λίγο πιο κάτω:

«Α μονάχα να’ ξερα

μιαν ελευθερία πραγματική

που να μπορώ να την υμνώ χωρίς

να φαίνομαι αφελής ή φαρισαίος».

Επίσης, στη δεύτερη ενότητα στο «Αμύγδαλο του κόσμου», διαβάζουμε τους στίχους:

«[…] το παν είναι η ρότα σου

κόντρα στην κοινωνία τούτη […]».

Όπως και στην τρίτη ενότητα,  το «AdLibitum», κάπου διαβάζουμε τους στίχους:

«[…] ως πότε

φίλοι

θα σηκώνουμε το αφορεσμένο παρελθόν

γιομάτο βασιλιάδες και υπηκόους […]». Συνέχεια