Μεθόριος και κύκλοι*

Του Ευγένιου ΑρανίτσηΕΥΓΕΝΙΟ ΑΡΑΝΙΤΣΗ

alcohol_ropes_complex_magazine_natural_1366x768_45856 Άρχισα να πίνω στα 17 μου και σταμάτησα γύρω στα 42. Συνεπώς, για χρό­νια, έζησα βαδίζοντας, ή μάλλον τρεκλίζοντας, πάνω στη λεπτή μεθόριο που χώριζε τις συνήθειες ενός ανθεκτικού πότη από το φάσμα των συμπτω­μάτων του αναπτυσσόμενου εθισμού, κάτι σαν χείλος γκρεμού απ’ όπου η κατάρρευση, έστω και αν απείχε αρκετά, πάντως ήταν ορατή. Έτσι, ενηλικιώθηκα αφουγκραζόμενος τους σακχαρομύκητες που δρούσαν μέσα στη μαγιά της μπίρας προκαλώντας τις περίφημες αλκοολικές ζυμώσεις. Όμως, σιγά σιγά. ε­ξαιτίας της γαστρίτιδας που με ταλαιπωρούσε σαν προκαταβολή της θείας δί­κης, παραιτήθηκα απ’ τη γλυκόπικρη γεύση της μπίρας, προτιμώντας τα λεγό­μενα σκληρά ποτά, που εξάλλου ταίριαζαν στη βαναυσότητα με την οποία τι­μωρούσα τον εαυτό μου ακριβώς για το ότι ήταν τόσο αδύναμος ώστε να πί­νει του σκοτωμού. Δύσκολα θα ‘βρισκε κανείς πιο εύγλωττο παράδειγμα φαύ­λου κύκλου. Συνέχεια

Το σπίτι του Αστερίου

του BORGES JORGE-LUIS

Borjes 001Ξέρω πως με λένε φαντασμένο, ίσως και μισάνθρωπο, ίσως και τρελό. Οι κατηγορίες αυτές (που θα τις τιμωρήσω όταν έρθει η ώρα) είναι γελοίες. Μπορεί να είναι αλήθεια ότι δε βγαίνω από το σπίτι μου, αλήθεια είναι όμως και ότι οι πόρτες του (άπειρες τον αριθμό) είναι ανοιχτές μέρα και νύχτα τόσο για τους ανθρώπους όσο και για τα ζώα. Όποιος θέλει, μπαίνει. Δεν θα βρει εδώ γυναικείες πομπές ούτε τις αλλόκοτες τελετουργίες των ανακτόρων, θα βρει όμως γαλήνη και απομόνωση. Θα βρει ακόμα κι ένα σπίτι που είναι μοναδικό σ’ όλη τη γη. (Ψεύδονται όσοι λένε πως στην Αίγυπτο υπάρχει ένα παρόμοιο.) Συνέχεια

ΟΜΟΛΟΓΙΑ

Του Κωνσταντίνου Δεληδημητρίου

DiogenesLanternΕίμαστε στην επικράτεια του χάους

όμως ο Γέρος Χρόνος μας επαναφέρει στην τάξη

το τέλος του ταξιδιού είναι ο δρόμος

εμπρός λοιπόν ναύτες μου αμολάτε τα σχοινιά… Συνέχεια

Thomas Pynchon

 

Πύντσον

του Κωσταντίνου Δεληδημητρίου

 

Εγώ, ο κάτοχος της προϊστορίας του χιούμορ[1]

ο Commander[2] , σας προτείνω με το Ινκονβήνιενς[3]

να ταξιδέψουμε στις εσχατιές

του ουρανίου τόξου της βαρύτητας[4]. Συνέχεια

Don’t try

του Γιώργου-Ίκαρου Μπαμπασάκη

μπαμπασάκης2 Στην Καλλιδρομίου, και η Τύχη έχει αυτιά. Ή μάλλον, τα αυτιά μας είναι η τύχη μας. Οι τοίχοι δεν έχουν αυτιά, έχουν κορνίζες με φωτογραφίες, με εξώφυλλα και ζωγραφιές. Οι φωτογραφίες είναι φωτογραφίες Polaroid που τις τραβούσε μες στα χρόνια ένας γηραιός πλανόδιος και μας τις πουλούσε εκατό δραχμές τη μία, κι εμείς τις χαρίζαμε στον Βαγγέλη, και ο Βαγγέλης τις κορνιζάριζε και τις κρέμαγε στους τοίχους του. Τα εξώφυλλα ήσαν εξώφυλλα των βιβλίων των Έξι και των φίλων τους. Διότι οι Έξι έγραφαν. Και οι Φίλοι των Έξι έγραφαν. Πολύ γράψιμο έπεφτε εκείνη την εποχή. Οι ζωγραφιές ήσαν ζωγραφιές του Τάσου Παυλόπουλου, του Σιωπηλού ή Τρία Μηδέν, όπως ήσαν τα παρωνύμιά του τότε. Ο Σιωπηλός ζωγράφιζε ανελλιπώς.   Συνέχεια

ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΟΥ ΣΠΗΛΑΙΟΥ ΕΙΣ ΤΗΝ ΤΡΙΤΗΝ ΧΙΛΙΕΤΙΑΝ (Ζ’ Βιβλίον Πολιτείας Πλάτωνος)

από την Αλτάνηαλτανη1

το σπήλαιοΟ αναγνώστης του παρόντος άρθρου, δια να παρακολουθήση την εξέλιξιν των συλλογισμών, είναι αναγκαίον να έχη μελετήση το Σ π ή λ α ι ο ν του Πλάτωνος (Το πρώτον μέρος του Ζ’ Βιβλίου της Πολιτείας, 514 – 519C, το κείμενον του Σπηλαίου υπάρχει εις το βιβλίον ΑΡΡΗΤΟΙ ΛΟΓΟΙ, Επίδαυρος, Θόλου Αποκάλυψις, κεφ. 5ον, σελ. 52 – 56) και να έχη διακρίνει την προτεινομένην κυκλικήν πορείαν του αφυπνισθέντος ατόμου. Ο κύκλος αφορά εις την καταλυτικήν δύναμιν της παιδείας δια την εξέλιξιν του ανθρωπίνου γένους…. Συνέχεια

Γ. Κοντογιώργης, Οι εκλογείς δεν έδωσαν πολιτική ηγεμονία σε κανένα φορέα της ολιγαρχικής κομματοκρατίας. Ωστόσο το μείγμα της πολιτικής που αποβλέπει στη λεηλασία της κοινωνίας θα συνεχισθεί

Συνέχεια