Ένας σύγχρονος καπετάνιος.

DSCF5953Ένας άνθρωπος ανεβαίνει σιγά-σιγά τον ανήφορο των λέξεων. Απ’ τα δέντρα κρέμονται κλουβιά. Εκεί κρύβονται οι έννοιες.
Βγάζει το τουφέκι του. Οι σφαίρες από γρανίτη. Τα κλουβιά μοιάζουν χρυσά. Λέω μοιάζουν γιατί μόνο αυτός ξέρει ότι δεν είναι. Χτυπάει ακριβώς στην καρδιά. Στην πόρτα της νεοτερικότητας. Ξαφνικά το κλουβί εξαϋλώνεται κι η έννοια πετά πασίχαρη προς τον ουρανό. Ελεύθερη πια από δόγματα και προκαταλήψεις. Είναι χρόνια τώρα που αλλοιώθηκε το νόημά της. Φυλακίστηκε σ’ ένα επίχρυσο κλουβί, μάλλον όχι επίχρυσο αλλά ένα κλουβί που τα κάγκελά του είναι από ομίχλη. Ο γρανίτης διαπερνάει την ομίχλη και προσκαλεί τον άνεμο. Κι αυτός διαλύει την ομίχλη, αλλά η έννοια παραμένει αλώβητη.
Την παίρνει στα χέρια του. Την χαϊδεύει. Συνέχεια

Advertisements

Ο επισκέπτης της Άννας

Νικολάι Γκουμίλοφ Αννα Αχμάτοβα και ο γιος τους Λέβ
Θα έρθω απόψε στο σπίτι με τα σιντριβάνια,
εσύ, θα φοράς όπως πάντα τα γιορτινά σου•
θα είναι και οι αγαπημένοι σου εκεί: ο γιός σου κι ο άντρας σου.
Τι θέλεις να σας φέρω; Συνέχεια