Το Πάσχα ως σκάνδαλο

του Ευγένιου Αρανίτσηeygenios2

 

ΠΑΣΧΑΑπό τη Βαβυλώνα και την Αίγυπτο μέχρι τους διωγμούς στη μεσαιωνική Ευρώπη και, αργότερα, στους τόπους της ναζιστικής θηριωδίας, οι Εβραίοι έχουν περάσει πάρα πολλά, και δεν είναι κατ’ ανάγκην ωφέλιμο να αντιληφθούμε αυτές τις δοκιμασίες σε συμψηφισμό με τα επακόλουθα της τωρινής επιθετικότητας του κράτους του Ισραήλ. Εν προκειμένω, στη φράση «έχουν περάσει πολλά», το ρήμα «περνάω», δηλαδή υφίσταμαι αλλά και διασχίζω, προχωράω, διαβαίνω, παρέρχομαι, προπορεύομαι κ.τ.λ., αντηχεί σαν ο πυρήνας μιας ουσίας που θα μπορούσαμε να ονομάσουμε εβραϊκότητα, και που ο λαός αυτός έχει τοποθετήσει στο κέντρο της ετήσιας τελετουργικής αναφοράς του με τη γιορτή του Πάσχα. Θυμίζω ότι η ίδια η λέξη Πάσχα σημαίνει «πέρασμα» και ότι το αρχικό της περιεχόμενο ήταν η ανάμνηση του περάσματος της Ερυθράς Θάλασσας κατά την επιστροφή, από την έρημο, στη λεγόμενη γη της επαγγελίας. Συνέχεια ανάγνωσης

28η Οκτωβρίου*

Του Γιώργου Σεφέρη

seferis%20new_fmtΛίγες μέρες ύστερα από την 28η Οκτωβρίου, όταν δεν είχε ακόμη τελειώσει η επιστράτευση, ένας φίλος από τη Μακεδονία μου διηγήθηκε το ακόλουθο επεισόδιο:
Σ’ ένα χωριό κοντά στη Φλώρινα, ένας οικογενειάρχης, που δεν είχε στρατιωτική υποχρέωση, πήγε και ντύθηκε εθελοντής. Κι όταν τον ρώτησαν γιατί πήρε μια τέτοια απόφαση, αποκρίθηκε: «Αφήνω γυναίκα και πέντε παιδιά απροστάτευτα, είναι μεγάλο κρίμα, αλλά το κρίμα θα’ πεφτε πάνω μου αν τύχαινε και σκλάβωναν οι Ιταλοί το χωριό μου, θα’ ταν ακόμη μεγαλύτερο». Πολιτική ωριμότητα ενός απλού χωριάτη, αίσθημα αλληλεγγύης, βαθιά ριζωμένη συνείδηση λευτεριάς. Και το σπουδαιότερο απ’ όλα, η ώριμη γνώση πως για να σώσουμε αυτή τη λευτεριά μας, είμαστε όλοι μαζί και ο καθένας χωριστά, υπεύθυνοι. Συνέχεια ανάγνωσης

Γ. Κοντογιώργης, Το έθνος του κράτους και το έθνος της κοινωνίας. Το έθνος, ο εθνικισμός και η ολιγαρχική νεοτερικότητα

Από την Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία, Κυριακή 10 Αυγούστου 2014

ΑΡΘΡΟ Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΟΝΤΟΓΙΩΡΓΗ καθηγητή Πολιτικής Επιστήμης στο Πάντειο Πανεπιστήμιο

George_Contogeorgis_x512-1[5]

Το έθνος του κράτους και το έθνος της κοινωνίας

Εκείνοι που ισχυρίζονται ότι το έθνος είναι επινόηση του κράτους κάνουν ιδεολογία, επιχειρούν να το οικειοποιηθούν, αποσπώντας το από τον φυσικό του φορέα, την κοινωνία, προκειμένου να νομιμοποιήσουν τη μονοσήμαντη νομή τους επί του κράτους

Οι χρήσεις της έννοιας έθνος, αλλά και συναφών πολιτικών εννοιών, από τη νεοτερικότητα, έχει αποκτήσει στις ημέρες μας μια βαθιά ιδεολογική χροιά με άκρως συντηρητική προσημείωση που διέρχεται το σύνολο των πολιτικών δυνάμεων. Στο πλαίσιο αυτό, το ενδιαφέρον για τη γνωσιολογία των εννοιών βαίνει μειούμενο, με αποτέλεσμα ειδικοί και ίσως έγκυροι επί ενός γνωστικού αντικειμένου να εκτίθενται, πολυπραγμοσύνης ένεκεν, ως «ξερόλες». Συνέχεια ανάγνωσης

Η Γιαγιά Ερασμία ή μια άλλη πρόταση.

DSCF4863Η γιαγιά η Ερασμία
που’ ναι μες τον κόσμο μια,
ζει στην Καψοράχη μόνη
με βροχή, αέρα, χιόνι.

Ποτέ δεν έχει φοβηθεί
που ζει έτσι μοναχή της,
όλος ο κόσμος, κι όλη η Γη
χωράνε στην ψυχή της. Συνέχεια ανάγνωσης

ΛΟΓΟΚΛΟΠΗ

του Κώστα Δεληδημητρίου

jeff-rene-magritteΟλισθηρός ο δρόμος της γλώσσας,
γεμάτος διασταυρώσεις και φανάρια.
Στέκομαι περιμένοντας τον Γκοντό* .
Ο Θεός όμως έχει στρέψει προ πολλού το βλέμμα του. Συνέχεια ανάγνωσης

ΜΗΤΕΡΑ

ΕυτέρπηΠοίημα,
Ένα ψαλίδι,
σε χέρι επιδέξιου χειροτέχνη.
Αφαίρεσε κι άλλες λέξεις, μη λες πολλά,
στη Μάνα μας,
δεν της αρέσει η πρόσθεση. Συνέχεια ανάγνωσης

ΑΠΟΠΕΙΡΑ ΑΠΟΔΟΣΗΣ

satirical-illustrations-pawel-kuczynski-2-4Τούτο το ποιηματάκι είναι μια απόπειρα απόδοσης των όσων έχω διαβάσει και ακούσει κατά καιρούς από τον καθηγητή Πολιτικών Επιστημών και πρώην πρύτανη του Παντείου Πανεπιστημίου (και όχι μόνο) Κο Γιώργο Κοντογιώργη. Είναι φράσεις βασισμένες στις διαλέξεις, τις παρεμβάσεις του (ραδιοφωνικές και τηλεοπτικές) και τα έργα του. Τον ευχαριστώ θερμά για όλ’ αυτά που έμαθα από τότε που προσπαθώ να βαδίσω στα χνάρια του και του αφιερώνω από καρδιάς το παρακάτω:
George_Contogeorgis_x512-1[5]ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Επειδή το συνολικό έργο του κι οι αναφορές του Κου Κοντογιώργη είναι ανεξάντλητα τούτο το ποίημα το βαφτίζω απόπειρα, γιατί ενδεχομένως να υπάρχουν και λάθη. Δηλώνω μαθητής του -φοιτητής δεν υπήρξα ποτέ, τεχνικός είμαι –κι αυτό που έχω αφομοιώσει είναι το ελάχιστο από τα βιβλία και τις διαλέξεις του. Υπάρχει πολύς δρόμος ακόμα, μα αυτός ο δρόμος , αν και δύσκολος, έχει προοπτική.

Μου μιλάς για επανάσταση
χωρίς να ξέρεις τι θέλω κι εγώ,
βρισκόμαστε σε άλλη διάσταση
προχωράμε δίχως να’ χουμε σκοπό.

Μου περιγράφεις μια παλιά κατάσταση
με καταλήψεις, απεργίες, διαδηλώσεις,
κι εγώ σου λέω πως αν θες ανάταση
κάτσε σκέψου τι γεννά τις αγκυλώσεις. Συνέχεια ανάγνωσης

Μεθόριος και κύκλοι*

Του Ευγένιου ΑρανίτσηΕΥΓΕΝΙΟ ΑΡΑΝΙΤΣΗ

alcohol_ropes_complex_magazine_natural_1366x768_45856 Άρχισα να πίνω στα 17 μου και σταμάτησα γύρω στα 42. Συνεπώς, για χρό­νια, έζησα βαδίζοντας, ή μάλλον τρεκλίζοντας, πάνω στη λεπτή μεθόριο που χώριζε τις συνήθειες ενός ανθεκτικού πότη από το φάσμα των συμπτω­μάτων του αναπτυσσόμενου εθισμού, κάτι σαν χείλος γκρεμού απ’ όπου η κατάρρευση, έστω και αν απείχε αρκετά, πάντως ήταν ορατή. Έτσι, ενηλικιώθηκα αφουγκραζόμενος τους σακχαρομύκητες που δρούσαν μέσα στη μαγιά της μπίρας προκαλώντας τις περίφημες αλκοολικές ζυμώσεις. Όμως, σιγά σιγά. ε­ξαιτίας της γαστρίτιδας που με ταλαιπωρούσε σαν προκαταβολή της θείας δί­κης, παραιτήθηκα απ’ τη γλυκόπικρη γεύση της μπίρας, προτιμώντας τα λεγό­μενα σκληρά ποτά, που εξάλλου ταίριαζαν στη βαναυσότητα με την οποία τι­μωρούσα τον εαυτό μου ακριβώς για το ότι ήταν τόσο αδύναμος ώστε να πί­νει του σκοτωμού. Δύσκολα θα ‘βρισκε κανείς πιο εύγλωττο παράδειγμα φαύ­λου κύκλου. Συνέχεια ανάγνωσης