Η ΓΕΝΝΑΙΟΔΩΡΙΑ*(Βέδα)**

Στον Κωσταντίνο, κατά κόσμον Άλλο Άνθρωπο

koinoniki-kouzinaΌχι βέβαια, η πείνα δεν είναι το μόνο μαρτύριο που
οι θεοί έχουν θεσπίσει: κι αν ακόμη είσαι χορτάτος
και πάλι όλοι οι θάνατοι επέρχονται.
Και ο πλούτος εκείνου που δίνει δεν μικραίνει
Και ο φιλάργυρος δεν βρίσκει κανένα να τον λυπηθεί Συνέχεια

Advertisements

ΔΕΛΤΙΟ ΤΗΣ ΚΑΚΙΑΣ ΩΡΑΣ

 

Στον Γιώργο (Βράχο) Κοντογιώργη*

arkas22Και τώρα το δελτίο της κακιάς ώρας με τον δημοσιογράφο, δημοσκόπο, δημοκόπο, λογοκλόπο, κολπολόγο και μετεωρολόγο Νεκτάριο Παπαρίων που’ χει και βραβείο Αρίων.
Κυρίες και κύριοι καλησπέρα σας. Την παρελθούσα Κυριακή έλαβον χώρα στη χώρα βουλευτικές εκλογές οπότε κι έλαβον:
• Με ούριο άνεμο απ’ τα’ αριστερά προς το κέντρο κι ακόμα παραπέρα ο Σύριζα κέρδισε τις εκλογές κερδίζοντας το αύριο αφού κάπου χάθηκε στο χθες και με μότο που θύμιζε το μότο γνωστής εταιρίας κινητής τηλεφωνίας : «Έχετε τον Λόγο, έχουμε τις λύσεις» απ’ όπου προκύπτει ότι ο Λόγος είναι το πρόβλημα οπότε και προσέφυγαν στον ευαγγελιστή Ιωάννη όπου μας έγραψε: «Εν αρχή ην ο Λόγος» τουτέστιν είναι πρόβλημα απ’ την πρώτη μέρα της Δημιουργίας οπότε και δεν υπήρχε Σύριζα, τουτέστιν το πρόβλημα είναι του Θεού και όχι των ανθρώπων, τουτέστιν στις χείρες του εναποτίθεται πλέον το σχίσιμο των μνημονίων. Κατόρθωσε να εκλέξει 145 βουλευτές αφού συγκέντρωσε το 35,46% επί των ψηφισάντων. Συνέχεια

Ένας σύγχρονος καπετάνιος.

DSCF5953Ένας άνθρωπος ανεβαίνει σιγά-σιγά τον ανήφορο των λέξεων. Απ’ τα δέντρα κρέμονται κλουβιά. Εκεί κρύβονται οι έννοιες.
Βγάζει το τουφέκι του. Οι σφαίρες από γρανίτη. Τα κλουβιά μοιάζουν χρυσά. Λέω μοιάζουν γιατί μόνο αυτός ξέρει ότι δεν είναι. Χτυπάει ακριβώς στην καρδιά. Στην πόρτα της νεοτερικότητας. Ξαφνικά το κλουβί εξαϋλώνεται κι η έννοια πετά πασίχαρη προς τον ουρανό. Ελεύθερη πια από δόγματα και προκαταλήψεις. Είναι χρόνια τώρα που αλλοιώθηκε το νόημά της. Φυλακίστηκε σ’ ένα επίχρυσο κλουβί, μάλλον όχι επίχρυσο αλλά ένα κλουβί που τα κάγκελά του είναι από ομίχλη. Ο γρανίτης διαπερνάει την ομίχλη και προσκαλεί τον άνεμο. Κι αυτός διαλύει την ομίχλη, αλλά η έννοια παραμένει αλώβητη.
Την παίρνει στα χέρια του. Την χαϊδεύει. Συνέχεια

Το Πάσχα ως σκάνδαλο

του Ευγένιου Αρανίτσηeygenios2

 

ΠΑΣΧΑΑπό τη Βαβυλώνα και την Αίγυπτο μέχρι τους διωγμούς στη μεσαιωνική Ευρώπη και, αργότερα, στους τόπους της ναζιστικής θηριωδίας, οι Εβραίοι έχουν περάσει πάρα πολλά, και δεν είναι κατ’ ανάγκην ωφέλιμο να αντιληφθούμε αυτές τις δοκιμασίες σε συμψηφισμό με τα επακόλουθα της τωρινής επιθετικότητας του κράτους του Ισραήλ. Εν προκειμένω, στη φράση «έχουν περάσει πολλά», το ρήμα «περνάω», δηλαδή υφίσταμαι αλλά και διασχίζω, προχωράω, διαβαίνω, παρέρχομαι, προπορεύομαι κ.τ.λ., αντηχεί σαν ο πυρήνας μιας ουσίας που θα μπορούσαμε να ονομάσουμε εβραϊκότητα, και που ο λαός αυτός έχει τοποθετήσει στο κέντρο της ετήσιας τελετουργικής αναφοράς του με τη γιορτή του Πάσχα. Θυμίζω ότι η ίδια η λέξη Πάσχα σημαίνει «πέρασμα» και ότι το αρχικό της περιεχόμενο ήταν η ανάμνηση του περάσματος της Ερυθράς Θάλασσας κατά την επιστροφή, από την έρημο, στη λεγόμενη γη της επαγγελίας. Συνέχεια

28η Οκτωβρίου*

Του Γιώργου Σεφέρη

seferis%20new_fmtΛίγες μέρες ύστερα από την 28η Οκτωβρίου, όταν δεν είχε ακόμη τελειώσει η επιστράτευση, ένας φίλος από τη Μακεδονία μου διηγήθηκε το ακόλουθο επεισόδιο:
Σ’ ένα χωριό κοντά στη Φλώρινα, ένας οικογενειάρχης, που δεν είχε στρατιωτική υποχρέωση, πήγε και ντύθηκε εθελοντής. Κι όταν τον ρώτησαν γιατί πήρε μια τέτοια απόφαση, αποκρίθηκε: «Αφήνω γυναίκα και πέντε παιδιά απροστάτευτα, είναι μεγάλο κρίμα, αλλά το κρίμα θα’ πεφτε πάνω μου αν τύχαινε και σκλάβωναν οι Ιταλοί το χωριό μου, θα’ ταν ακόμη μεγαλύτερο». Πολιτική ωριμότητα ενός απλού χωριάτη, αίσθημα αλληλεγγύης, βαθιά ριζωμένη συνείδηση λευτεριάς. Και το σπουδαιότερο απ’ όλα, η ώριμη γνώση πως για να σώσουμε αυτή τη λευτεριά μας, είμαστε όλοι μαζί και ο καθένας χωριστά, υπεύθυνοι. Συνέχεια

Η Γιαγιά Ερασμία ή μια άλλη πρόταση.

DSCF4863Η γιαγιά η Ερασμία
που’ ναι μες τον κόσμο μια,
ζει στην Καψοράχη μόνη
με βροχή, αέρα, χιόνι.

Ποτέ δεν έχει φοβηθεί
που ζει έτσι μοναχή της,
όλος ο κόσμος, κι όλη η Γη
χωράνε στην ψυχή της. Συνέχεια

ΑΠΟΠΕΙΡΑ ΑΠΟΔΟΣΗΣ

satirical-illustrations-pawel-kuczynski-2-4Τούτο το ποιηματάκι είναι μια απόπειρα απόδοσης των όσων έχω διαβάσει και ακούσει κατά καιρούς από τον καθηγητή Πολιτικών Επιστημών και πρώην πρύτανη του Παντείου Πανεπιστημίου (και όχι μόνο) Κο Γιώργο Κοντογιώργη. Είναι φράσεις βασισμένες στις διαλέξεις, τις παρεμβάσεις του (ραδιοφωνικές και τηλεοπτικές) και τα έργα του. Τον ευχαριστώ θερμά για όλ’ αυτά που έμαθα από τότε που προσπαθώ να βαδίσω στα χνάρια του και του αφιερώνω από καρδιάς το παρακάτω:
George_Contogeorgis_x512-1[5]ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Επειδή το συνολικό έργο του κι οι αναφορές του Κου Κοντογιώργη είναι ανεξάντλητα τούτο το ποίημα το βαφτίζω απόπειρα, γιατί ενδεχομένως να υπάρχουν και λάθη. Δηλώνω μαθητής του -φοιτητής δεν υπήρξα ποτέ, τεχνικός είμαι –κι αυτό που έχω αφομοιώσει είναι το ελάχιστο από τα βιβλία και τις διαλέξεις του. Υπάρχει πολύς δρόμος ακόμα, μα αυτός ο δρόμος , αν και δύσκολος, έχει προοπτική.

Μου μιλάς για επανάσταση
χωρίς να ξέρεις τι θέλω κι εγώ,
βρισκόμαστε σε άλλη διάσταση
προχωράμε δίχως να’ χουμε σκοπό.

Μου περιγράφεις μια παλιά κατάσταση
με καταλήψεις, απεργίες, διαδηλώσεις,
κι εγώ σου λέω πως αν θες ανάταση
κάτσε σκέψου τι γεννά τις αγκυλώσεις. Συνέχεια

Μεθόριος και κύκλοι*

Του Ευγένιου ΑρανίτσηΕΥΓΕΝΙΟ ΑΡΑΝΙΤΣΗ

alcohol_ropes_complex_magazine_natural_1366x768_45856 Άρχισα να πίνω στα 17 μου και σταμάτησα γύρω στα 42. Συνεπώς, για χρό­νια, έζησα βαδίζοντας, ή μάλλον τρεκλίζοντας, πάνω στη λεπτή μεθόριο που χώριζε τις συνήθειες ενός ανθεκτικού πότη από το φάσμα των συμπτω­μάτων του αναπτυσσόμενου εθισμού, κάτι σαν χείλος γκρεμού απ’ όπου η κατάρρευση, έστω και αν απείχε αρκετά, πάντως ήταν ορατή. Έτσι, ενηλικιώθηκα αφουγκραζόμενος τους σακχαρομύκητες που δρούσαν μέσα στη μαγιά της μπίρας προκαλώντας τις περίφημες αλκοολικές ζυμώσεις. Όμως, σιγά σιγά. ε­ξαιτίας της γαστρίτιδας που με ταλαιπωρούσε σαν προκαταβολή της θείας δί­κης, παραιτήθηκα απ’ τη γλυκόπικρη γεύση της μπίρας, προτιμώντας τα λεγό­μενα σκληρά ποτά, που εξάλλου ταίριαζαν στη βαναυσότητα με την οποία τι­μωρούσα τον εαυτό μου ακριβώς για το ότι ήταν τόσο αδύναμος ώστε να πί­νει του σκοτωμού. Δύσκολα θα ‘βρισκε κανείς πιο εύγλωττο παράδειγμα φαύ­λου κύκλου. Συνέχεια

Don’t try

του Γιώργου-Ίκαρου Μπαμπασάκη

μπαμπασάκης2 Στην Καλλιδρομίου, και η Τύχη έχει αυτιά. Ή μάλλον, τα αυτιά μας είναι η τύχη μας. Οι τοίχοι δεν έχουν αυτιά, έχουν κορνίζες με φωτογραφίες, με εξώφυλλα και ζωγραφιές. Οι φωτογραφίες είναι φωτογραφίες Polaroid που τις τραβούσε μες στα χρόνια ένας γηραιός πλανόδιος και μας τις πουλούσε εκατό δραχμές τη μία, κι εμείς τις χαρίζαμε στον Βαγγέλη, και ο Βαγγέλης τις κορνιζάριζε και τις κρέμαγε στους τοίχους του. Τα εξώφυλλα ήσαν εξώφυλλα των βιβλίων των Έξι και των φίλων τους. Διότι οι Έξι έγραφαν. Και οι Φίλοι των Έξι έγραφαν. Πολύ γράψιμο έπεφτε εκείνη την εποχή. Οι ζωγραφιές ήσαν ζωγραφιές του Τάσου Παυλόπουλου, του Σιωπηλού ή Τρία Μηδέν, όπως ήσαν τα παρωνύμιά του τότε. Ο Σιωπηλός ζωγράφιζε ανελλιπώς.   Συνέχεια

ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΟΥ ΣΠΗΛΑΙΟΥ ΕΙΣ ΤΗΝ ΤΡΙΤΗΝ ΧΙΛΙΕΤΙΑΝ (Ζ’ Βιβλίον Πολιτείας Πλάτωνος)

από την Αλτάνηαλτανη1

το σπήλαιοΟ αναγνώστης του παρόντος άρθρου, δια να παρακολουθήση την εξέλιξιν των συλλογισμών, είναι αναγκαίον να έχη μελετήση το Σ π ή λ α ι ο ν του Πλάτωνος (Το πρώτον μέρος του Ζ’ Βιβλίου της Πολιτείας, 514 – 519C, το κείμενον του Σπηλαίου υπάρχει εις το βιβλίον ΑΡΡΗΤΟΙ ΛΟΓΟΙ, Επίδαυρος, Θόλου Αποκάλυψις, κεφ. 5ον, σελ. 52 – 56) και να έχη διακρίνει την προτεινομένην κυκλικήν πορείαν του αφυπνισθέντος ατόμου. Ο κύκλος αφορά εις την καταλυτικήν δύναμιν της παιδείας δια την εξέλιξιν του ανθρωπίνου γένους…. Συνέχεια