Η ΓΕΝΝΑΙΟΔΩΡΙΑ*(Βέδα)**

Στον Κωσταντίνο, κατά κόσμον Άλλο Άνθρωπο

koinoniki-kouzinaΌχι βέβαια, η πείνα δεν είναι το μόνο μαρτύριο που
οι θεοί έχουν θεσπίσει: κι αν ακόμη είσαι χορτάτος
και πάλι όλοι οι θάνατοι επέρχονται.
Και ο πλούτος εκείνου που δίνει δεν μικραίνει
Και ο φιλάργυρος δεν βρίσκει κανένα να τον λυπηθεί Συνέχεια

Ο επισκέπτης της Άννας

Νικολάι Γκουμίλοφ Αννα Αχμάτοβα και ο γιος τους Λέβ
Θα έρθω απόψε στο σπίτι με τα σιντριβάνια,
εσύ, θα φοράς όπως πάντα τα γιορτινά σου•
θα είναι και οι αγαπημένοι σου εκεί: ο γιός σου κι ο άντρας σου.
Τι θέλεις να σας φέρω; Συνέχεια

28η Οκτωβρίου*

Του Γιώργου Σεφέρη

seferis%20new_fmtΛίγες μέρες ύστερα από την 28η Οκτωβρίου, όταν δεν είχε ακόμη τελειώσει η επιστράτευση, ένας φίλος από τη Μακεδονία μου διηγήθηκε το ακόλουθο επεισόδιο:
Σ’ ένα χωριό κοντά στη Φλώρινα, ένας οικογενειάρχης, που δεν είχε στρατιωτική υποχρέωση, πήγε και ντύθηκε εθελοντής. Κι όταν τον ρώτησαν γιατί πήρε μια τέτοια απόφαση, αποκρίθηκε: «Αφήνω γυναίκα και πέντε παιδιά απροστάτευτα, είναι μεγάλο κρίμα, αλλά το κρίμα θα’ πεφτε πάνω μου αν τύχαινε και σκλάβωναν οι Ιταλοί το χωριό μου, θα’ ταν ακόμη μεγαλύτερο». Πολιτική ωριμότητα ενός απλού χωριάτη, αίσθημα αλληλεγγύης, βαθιά ριζωμένη συνείδηση λευτεριάς. Και το σπουδαιότερο απ’ όλα, η ώριμη γνώση πως για να σώσουμε αυτή τη λευτεριά μας, είμαστε όλοι μαζί και ο καθένας χωριστά, υπεύθυνοι. Συνέχεια

Η Γιαγιά Ερασμία ή μια άλλη πρόταση.

DSCF4863Η γιαγιά η Ερασμία
που’ ναι μες τον κόσμο μια,
ζει στην Καψοράχη μόνη
με βροχή, αέρα, χιόνι.

Ποτέ δεν έχει φοβηθεί
που ζει έτσι μοναχή της,
όλος ο κόσμος, κι όλη η Γη
χωράνε στην ψυχή της. Συνέχεια

ΛΟΓΟΚΛΟΠΗ

του Κώστα Δεληδημητρίου

jeff-rene-magritteΟλισθηρός ο δρόμος της γλώσσας,
γεμάτος διασταυρώσεις και φανάρια.
Στέκομαι περιμένοντας τον Γκοντό* .
Ο Θεός όμως έχει στρέψει προ πολλού το βλέμμα του. Συνέχεια

ΜΗΤΕΡΑ

ΕυτέρπηΠοίημα,
Ένα ψαλίδι,
σε χέρι επιδέξιου χειροτέχνη.
Αφαίρεσε κι άλλες λέξεις, μη λες πολλά,
στη Μάνα μας,
δεν της αρέσει η πρόσθεση. Συνέχεια

ΑΠΟΠΕΙΡΑ ΑΠΟΔΟΣΗΣ

satirical-illustrations-pawel-kuczynski-2-4Τούτο το ποιηματάκι είναι μια απόπειρα απόδοσης των όσων έχω διαβάσει και ακούσει κατά καιρούς από τον καθηγητή Πολιτικών Επιστημών και πρώην πρύτανη του Παντείου Πανεπιστημίου (και όχι μόνο) Κο Γιώργο Κοντογιώργη. Είναι φράσεις βασισμένες στις διαλέξεις, τις παρεμβάσεις του (ραδιοφωνικές και τηλεοπτικές) και τα έργα του. Τον ευχαριστώ θερμά για όλ’ αυτά που έμαθα από τότε που προσπαθώ να βαδίσω στα χνάρια του και του αφιερώνω από καρδιάς το παρακάτω:
George_Contogeorgis_x512-1[5]ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Επειδή το συνολικό έργο του κι οι αναφορές του Κου Κοντογιώργη είναι ανεξάντλητα τούτο το ποίημα το βαφτίζω απόπειρα, γιατί ενδεχομένως να υπάρχουν και λάθη. Δηλώνω μαθητής του -φοιτητής δεν υπήρξα ποτέ, τεχνικός είμαι –κι αυτό που έχω αφομοιώσει είναι το ελάχιστο από τα βιβλία και τις διαλέξεις του. Υπάρχει πολύς δρόμος ακόμα, μα αυτός ο δρόμος , αν και δύσκολος, έχει προοπτική.

Μου μιλάς για επανάσταση
χωρίς να ξέρεις τι θέλω κι εγώ,
βρισκόμαστε σε άλλη διάσταση
προχωράμε δίχως να’ χουμε σκοπό.

Μου περιγράφεις μια παλιά κατάσταση
με καταλήψεις, απεργίες, διαδηλώσεις,
κι εγώ σου λέω πως αν θες ανάταση
κάτσε σκέψου τι γεννά τις αγκυλώσεις. Συνέχεια

Το σπίτι του Αστερίου

του BORGES JORGE-LUIS

Borjes 001Ξέρω πως με λένε φαντασμένο, ίσως και μισάνθρωπο, ίσως και τρελό. Οι κατηγορίες αυτές (που θα τις τιμωρήσω όταν έρθει η ώρα) είναι γελοίες. Μπορεί να είναι αλήθεια ότι δε βγαίνω από το σπίτι μου, αλήθεια είναι όμως και ότι οι πόρτες του (άπειρες τον αριθμό) είναι ανοιχτές μέρα και νύχτα τόσο για τους ανθρώπους όσο και για τα ζώα. Όποιος θέλει, μπαίνει. Δεν θα βρει εδώ γυναικείες πομπές ούτε τις αλλόκοτες τελετουργίες των ανακτόρων, θα βρει όμως γαλήνη και απομόνωση. Θα βρει ακόμα κι ένα σπίτι που είναι μοναδικό σ’ όλη τη γη. (Ψεύδονται όσοι λένε πως στην Αίγυπτο υπάρχει ένα παρόμοιο.) Συνέχεια

ΟΜΟΛΟΓΙΑ

Του Κωνσταντίνου Δεληδημητρίου

DiogenesLanternΕίμαστε στην επικράτεια του χάους

όμως ο Γέρος Χρόνος μας επαναφέρει στην τάξη

το τέλος του ταξιδιού είναι ο δρόμος

εμπρός λοιπόν ναύτες μου αμολάτε τα σχοινιά… Συνέχεια