Το Πάσχα ως σκάνδαλο

του Ευγένιου Αρανίτσηeygenios2

 

ΠΑΣΧΑΑπό τη Βαβυλώνα και την Αίγυπτο μέχρι τους διωγμούς στη μεσαιωνική Ευρώπη και, αργότερα, στους τόπους της ναζιστικής θηριωδίας, οι Εβραίοι έχουν περάσει πάρα πολλά, και δεν είναι κατ’ ανάγκην ωφέλιμο να αντιληφθούμε αυτές τις δοκιμασίες σε συμψηφισμό με τα επακόλουθα της τωρινής επιθετικότητας του κράτους του Ισραήλ. Εν προκειμένω, στη φράση «έχουν περάσει πολλά», το ρήμα «περνάω», δηλαδή υφίσταμαι αλλά και διασχίζω, προχωράω, διαβαίνω, παρέρχομαι, προπορεύομαι κ.τ.λ., αντηχεί σαν ο πυρήνας μιας ουσίας που θα μπορούσαμε να ονομάσουμε εβραϊκότητα, και που ο λαός αυτός έχει τοποθετήσει στο κέντρο της ετήσιας τελετουργικής αναφοράς του με τη γιορτή του Πάσχα. Θυμίζω ότι η ίδια η λέξη Πάσχα σημαίνει «πέρασμα» και ότι το αρχικό της περιεχόμενο ήταν η ανάμνηση του περάσματος της Ερυθράς Θάλασσας κατά την επιστροφή, από την έρημο, στη λεγόμενη γη της επαγγελίας. Συνέχεια

Advertisements

Φωτογραφίες

Από τον ΕΥΓΕΝΙΟ ΑΡΑΝΙΤΣΗΕΥΓΕΝΙΟ ΑΡΑΝΙΤΣΗ

orl-obamaselfie-20131210Selfies-at-Mandela-Funeral

Μπορούμε να πούμε με σιγουριά ότι οι ιστορικές εξελίξεις από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και εντεύθεν σύρθηκαν πίσω απ’ την καλπάζουσα τάση υποβάθμισης του θεσμού της πολιτικής, ο οποίος εξακολούθησε να αιωρείται σαν κενό γράμμα στην υπηρεσία του θεαθήναι. Μετά τις κοινωνικές επαναστάσεις της δεκαετίας του ’60, δύσκολα περνούσε απαρατήρητο το γεγονός ότι αυτή η τάση συνέκλινε ταχέως με μια ανεπίστρεπτη πορεία συγχώνευσης πολιτικής και θεάματος: κοινοβουλευτισμός και τηλεόραση έγιναν ένα και το αυτό. Δήθεν εν ονόματι της δημοκρατίας της ενημέρωσης, οι γερουσιαστές της ηγέτιδας του ελεύθερου κόσμου δεν είχαν πλέον άλλο καθήκον απ’ το να διαπρέψουν σαν άνθρωποι του Χόλιγουντ. Συνέχεια

Η σχηματοκρατία ως πρόβλημα*

του Βασίλη Καραποστόληvassiliskarapostolis_thumb

Standardized Test Multiple ChoiceΈνα από τα πιο χτυπητά χαρακτηριστικά πολλών συζητήσεων για την ελληνική κοινωνία είναι ότι θέτουν στο περιθώριο τα πρωτογενή στοιχεία της εμπειρίας. Ό,τι προσφέρεται άμεσα στην παρατήρηση για επεξεργασία και ανασκευή απωθείται· αυτά που συμβαίνουν είναι οφθαλμαπάτες. Για να γίνουν δεκτά ως φαινόμενα, πρέπει πρώτα η θεωρία να απογειωθεί για να συναντήσει τα σχήματά της. Τόσο συστηματικά απομακρύνεται η σκέψη από τα οικεία δεδομένα, που μπαίνει κανείς στον πειρασμό να σκεφτεί μήπως γίνεται για να απαλλαγεί απ’ αυτά, μήπως το συγκεκριμένο παραγράφεται για λόγους αντιπερισπασμού. Συνέχεια

Αρχαιοφρένεια

Από τον ΕΥΓΕΝΙΟ ΑΡΑΝΙΤΣΗΕΥΓΕΝΙΟ ΑΡΑΝΙΤΣΗ

 
αρχείο λήψης (2)ελυτης


Η γενναία βουλευτής Μ.Ρεπούση προχώρησε ήδη στο επόμενο βήμα των εκσυγχρονιστικών προϊδεασμών για μια εκπαίδευση απαλλαγμένη, λέει, από το βραχνά των αρχαίων και των λατινικών, χαρακτηρίζοντας τις δύο αυτές γλώσσες «νεκρές». Μα καλά, δεν ξέρει ότι από νεκρό και από τρελό μαθαίνεις την αλήθεια;

Συνέχεια

Θρησκει(ζ)οφρένεια

Από τον ΕΥΓΕΝΙΟ ΑΡΑΝΙΤΣΗΕΥΓΕΝΙΟ ΑΡΑΝΙΤΣΗ

 

ribbon1Η προοπτική μιας διεξόδου επιτέλους διαφορετικής απ’ αυτήν που υπόσχεται το πολιτικό κατεστημένο μοιάζει προς το παρόν απίθανη: σε πλήρη εναρμόνιση με το πνεύμα της απλούστευσης που κυβερνάει τα ΜΜΕ, οι κοινοβουλευτικές πρωτοβουλίες καθηλώνουν το ακροατήριό τους στο σημείο όπου, απ’ ό,τι φαίνεται, όλα τα διλήμματα είναι ψευδή.Ετσι, η περίφημη θεραπεία της ηθικής κρίσης που μαστίζει την κοινωνία με την κατάρρευση της εμπιστοσύνης στους θεσμούς θα παραμένει ανέφικτη εάν δε συμφιλιωθούμε με την ιδέα μιας ΤΡΙΤΗΣ εκδοχής για το εκάστοτε ζήτημα, δηλαδή, κυριολεκτικά, αυτής που τα κέντρα αποσιωπούν. Συνέχεια

Εμείς, οι αριθμοί

apathy

Ω νηφάλιε, εσύ που παίρνεις τις δέουσες αποστάσεις και φωνάζεις όταν ακούς ακρότητες, εσύ που μες την αντιμονή σου βλέπεις μέλλον, ή έστω ένα κάποιο παρόν που για το μπόι σου φθάνει και περισσεύει, μάθε ότι η αυτή η περίοδος της νηφαλιότητάς σου, και μαζί της η κυβερνώσα πολιτική τάξη της χώρας μας, την οποία υπηρετείς, θα καταγραφούν στην Παγκόσμια Ιστορία με χρώματα τόσο μελανά, που θα ωχριά μπροστά τους η κάθοδος των υπερίστριων φύλων και η αγριότητα των διάφορων κατά καιρούς αιμοσταγών επιδρομέων. Θίγει κάτι τέτοιο τη νηφαλιότητα σου, την ψυχραιμία και μετριοπάθεια για τις οποίες πέτεσαι σε ώρες μύχιας αυταρέσκειας, ωσάν να αγωνίστηκες για αυτές, ωσάν να αγωνίστηκες κι εσύ σε τούτη τη ζωή για κάτι; Και μου προσάπτεις ότι αυτό που λέω ακούγεται εξόφθαλμα υπερβολικό, ακραίο; Μήπως επειδή μετράει για σένα μόνο το παρόν, ενώ παραδίδεις διαλέξεις για το μέλλον; Συνέχεια

Χρειαζόμαστε μια νέα Καινή Διαθήκη

Ο Δ. Αποστολάκης, ιδρυτικό μέλος του συγκροτήματος-κολεκτίβας από την Κρήτη, μιλάει για την «αυτοοργάνωση του χάους».

Πριν από χρόνια σε μια συνέντευξή του στο «Βήμα» ο Δημήτρης Αποστολάκης είχε χαρακτηρίσει τους Χαΐνηδες «σαν τους μάγους της φυλής: το έργο μας δεν νομίζω ότι διαφέρει από το δικό τους, στοχεύουμε όλοι στη γιατρειά της ψυχής». Είναι αλήθεια ότι η κολεκτίβα από την Κρήτη από το 1991 ως σήμερα δημιουργεί, καταγράφει, αναλύει και εξελίσσει τη μουσική της. Αντάρτες σημαίνει το όνομά τους και είναι αντάρτες με τον τρόπο τους.

«Εμείς δεν μπορούμε να συμβιβαστούμε με την ιδέα της κατήφειας, της ηττοπάθειας, των περικοπών σε ανθρώπους και φιλοδοξίες που κυριαρχεί γύρω μας. Να σκεφθείς ότι εφέτος από οκτώ που ήμασταν φτάσαμε να εμφανιζόμαστε ως και 18 άτομα επί σκηνής σε μια απαιτητική τελετουργική παράσταση. Κόντρα στην ιδέα της συρρίκνωσης και της ευκολίας» λέει ο Δημήτρης Αποστολάκης. Συνέχεια

Απάντηση ενός Χαίνη

Χαΐνης Δ.Αποστολάκης (αυτόκλητος και αυθαίρετος εκπρόσωπος των Ελλήνων καλλιτεχνών). Απάντηση (- Τοποθέτηση – Κάλεσμα) στον κ. Jose Manouel Lamarque με αφορμή το άρθρο του με τίτλο «Ή Ελλάδα χωρίς φωνή».

Καταρχάς κ. Λαμάρκ, το πρόβλημα που εμφανίζεται σ΄ένα μέρος, δεν είναι πρόβλημα τοπικό. Είναι πρόβλημα του όλου κι εκδηλώνεται στο συγκεκριμένο μέρος, γιατί το ευνοούν οι εκεί κοινωνικοπολιτικές συνθήκες.  Το πολιτικό έλλειμμα του μέρους είναι πολιτικό-ηθικό-αισθητικό έλλειμμα του όλου. Θα προσπαθήσω ακροθιγώς και εν τάχει να στηρίξω την άποψη μου, αρχίζοντας με κάποιες παρατηρήσεις, μερικές από τις οποίες ίσως ακούγονται για πρώτη φορά. Συνέχεια