ΤΟ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟ ΜΑΝΙΦΕΣΤΟ ΤΟΥ ΡΗΓΑ

ΡήγαςΔημήτριος Ζωγράφος (π. 1790 -μετά το 1840), Ο Ρήγας σπέρνει το σπόρο της ελευθερίας(λεπτομέρεια από το έργο Η πτώση της Κωνσταντινουπόλεως) Εθνικό Ιστορικό Μουσείο

Το εθνικοαπελευθερωτικό πρόγραμμα του Ρήγα απέβλεπε στον ξεσηκωμό όχι μόνο των ελληνικών πληθυσμών, αλλά και όλων των υπόδουλων λαών της Βαλκανικής που καταπιέζονταν από το δεσποτισμό του σουλτάνου. Από την Επανάσταση κατά του σουλτάνου δεν εξαιρούσε τους Τούρκους. Μετά την αποτίναξη της οθωμανικής τυραννίας οραματιζόταν την ίδρυση της Ελληνικής Δημοκρατίας, ενός ομοσπονδιακού κράτους που θα απλωνόταν στα όρια της οθωμανικής αυτοκρατορίας και θα ήταν οργανωμένο σύμφωνα με τους θεσμούς της Γαλλικής Δημοκρατίας. Γι’ αυτόν ακριβώς το σκοπό συνέταξε την Προκήρυξη, τα Δίκαια του Ανθρώπου, το Σύνταγμα και το Θούριο, τα επαναστατικά του δηλαδή έργα, που τυπώθηκαν στο τυπογραφείο των αδελφών Πούλιου στη Βιέννη με προσωπική του επίβλεψη τον Οκτώβρη του 1797 σε 3.000 αντίτυπα.

Για τη διατύπωση του Συντάγματος και των Δικαίων του Ανθρώπου, που έχουν μορφή νόμων της Ελληνικής Δημοκρατίας, βασίστηκε στα σχέδια Συντακτικών Συνελεύσεων της Γαλλικής Επανάστασης και στο Γαλλικό Σύνταγμα του 1793. Από τα κείμενα αυτά δίνουμε την προκήρυξη προς τους λαούς της Βαλκανικής.  

Συνέχεια

Advertisements

28η Οκτωβρίου*

επέτειος του οχιΕνώ το δραματικό 1941 έβαινε προς το τέρμα του, έμπαιναν οι βάσεις της οργανωμένης αντίστασης. Ταυτόχρονα, πλήθαιναν οι μαζικές πατριωτικές εκδηλώσεις.  Και η πρώτη επέτειος της έναρξης του Ελληνοϊταλικού Πολέμου, η 28η Οκτωβρίου 1941, έδωσε την ευκαιρία για ένα σημαντικό παλλαϊκό ξέσπασμα στην Αθήνα. Συνέχεια

Το θέατρο στην Κατοχή*

το θέατρο στην κατοχήΗ μαζική εθνική έξαρση είχε την αντανάκλασή της στην πνευματική και καλλιτεχνική ζωή. Ο απελευθερωτικός  οργασμός, που μεταβαλλόταν σε υλική δύναμη στα πεζοδρόμια των πόλεων και στα βουνά, μεταπλαθόταν και σε πάθος αγωνιστικής εκδήλωσης δια μέσου του βιβλίου και του θεάτρου. Μέσα στην πεινασμένη, εξαθλιωμένη Ελλάδα της Κατοχής, παρατηρούνταν μια πρωτοφανής εκδοτική άνθηση, ενώ η θεατρική κίνηση ανερχόταν σε  άγνωστα έως τότε επίπεδα. Συνέχεια

Βιογραφικό σημείωμα σε πρώτο πρόσωπο

 

Xatzidakis_Manos

Γεννήθηκα στις 23 του Οκτώβρη του 1925 στην Ξάνθη τη διατηρητέα κι όχι την άλλη τη φριχτή που χτίστηκε μεταγενέστερα από τους εσωτερικούς της ενδοχώρας μετανάστες. Η συνύπαρξη εκείνο τον καιρό ενός αντιτύπου της μπελ-επόκ, με αυθεντικούς τούρκικους μιναρέδες, έδιναν χρώμα και περιεχόμενο σε μια κοινωνία-πανσπερμία απ’ όλες τις γωνιές της Ελλαδικής γης, που συμπτωματικά βρέθηκε να ζει σε ακριτική περιοχή και να χορεύει τσάρλεστον στις δημόσιες πλατείες. Σαν άνοιξα τα μάτια μου είδα με απορία πολύ κόσμο να περιμένει την εμφάνισή μου (το ίδιο συνέχισα κι αργότερα να απορώ σαν με περίμεναν κάπου καθυστερημένα να φανώ). Η μητέρα μου ήταν από την Αδριανούπολη, κόρη του Κωνσταντίνου Αρβανιτίδη, και ο πατέρας μου απ’ την Μύρθιο της Ρεθύμνου, απ’ την Κρήτη. Είμαι ένα γέννημα δύο ανθρώπων που καθώς γνωρίζω δεν συνεργάστηκαν ποτέ, εκτός απ΄ την στιγμή που αποφάσισαν την κατασκευή μου. Γι’ αυτό και περιέχω μέσα μου χιλιάδες αντιθέσεις κι όλες τις δυσκολίες του Θεού. Όμως η αστική μου συνείδηση, μαζί με τη θητεία μου την λεγόμενη «ευρωπαϊκή», φέραν ένα εντυπωσιακό αποτέλεσμα. Συνέχεια

Αρνητές και ελευθερία

Από τον ΕΥΓΕΝΙΟ ΑΡΑΝΙΤΣΗΕΥΓΕΝΙΟ ΑΡΑΝΙΤΣΗ

holocaust_98384a_3548568Με την αφορμή της συμπλήρωσης 70 χρόνων απ’ τη μεταφορά των Εβραίων της Ρώμης στο Αουσβιτς, η ιταλική Γερουσία ενέκρινε ψήφισμα σύμφωνα με το οποίο επιφυλάσσεται πλέον ποινική μεταχείριση στους αρνητές του Ολοκαυτώματος. Συνέχεια

Αρχαιοφρένεια

Από τον ΕΥΓΕΝΙΟ ΑΡΑΝΙΤΣΗΕΥΓΕΝΙΟ ΑΡΑΝΙΤΣΗ

 
αρχείο λήψης (2)ελυτης


Η γενναία βουλευτής Μ.Ρεπούση προχώρησε ήδη στο επόμενο βήμα των εκσυγχρονιστικών προϊδεασμών για μια εκπαίδευση απαλλαγμένη, λέει, από το βραχνά των αρχαίων και των λατινικών, χαρακτηρίζοντας τις δύο αυτές γλώσσες «νεκρές». Μα καλά, δεν ξέρει ότι από νεκρό και από τρελό μαθαίνεις την αλήθεια;

Συνέχεια

Θρησκει(ζ)οφρένεια

Από τον ΕΥΓΕΝΙΟ ΑΡΑΝΙΤΣΗΕΥΓΕΝΙΟ ΑΡΑΝΙΤΣΗ

 

ribbon1Η προοπτική μιας διεξόδου επιτέλους διαφορετικής απ’ αυτήν που υπόσχεται το πολιτικό κατεστημένο μοιάζει προς το παρόν απίθανη: σε πλήρη εναρμόνιση με το πνεύμα της απλούστευσης που κυβερνάει τα ΜΜΕ, οι κοινοβουλευτικές πρωτοβουλίες καθηλώνουν το ακροατήριό τους στο σημείο όπου, απ’ ό,τι φαίνεται, όλα τα διλήμματα είναι ψευδή.Ετσι, η περίφημη θεραπεία της ηθικής κρίσης που μαστίζει την κοινωνία με την κατάρρευση της εμπιστοσύνης στους θεσμούς θα παραμένει ανέφικτη εάν δε συμφιλιωθούμε με την ιδέα μιας ΤΡΙΤΗΣ εκδοχής για το εκάστοτε ζήτημα, δηλαδή, κυριολεκτικά, αυτής που τα κέντρα αποσιωπούν. Συνέχεια

«Φωτιά και τσεκούρι στους προσκυνημένους!»*

kolokotronisΣαν να μην έφτανε αυτό, η προδοσία σηκώνει το άθλιο κεφάλι της. Καπεταναίοι, κοτσαμπάσηδες, ολόκληρα χωριά προσκυνάνε και περνούν στις γραμμές του εχθρού. Μπροστά σ’ αυτό το κλίμα του πανικού ο Ιμπραήμ αλλάζει τακτική κι αρχίζει τις περιποιήσεις και τα καλοπιάσματα στους προσκυνημένους. Τα προσκυνοχάρτια δίνουν και παίρνουν:

«Δίδεται το ημέτερον υψηλόν μπουγιουρδί μας –γράφουν τα κατάπτυστα αυτά έγγραφα-  παρά της εμής πληρεξουσιότητος επειδή ήλθον με προθυμίαν εις το μεγάλο μερχαμέτι μας, προσπίπτοντας εξ’ όλης της θελήσεώς τους, προσκυνώντας το κραταιόν Δοβλέτι μας και εις ημάς, και ζητώντες παρ’ ημών το ράγι, βλέποντες λοιπόν την εμπιστοσύνην τους, όπου υπόσχονται προς ημάς, τους εδόθη το υψηλόν μας ράγι-μπουγιουρτί μας, να είναι προφυλαγμένοι τόσον από τα στρατεύματά μας, ωσάν από και κάθε εναντίον, η τιμή τους η ζωή τους και όλον το πράγμά τους ό,τι έχουν και να είναι δια πάντα κατά την υπόσχεσή τους πιστοί ραγιάδες, να δουλεύουν τον τόπον τους καθώς ως πρώτα, χωρίς να έχουν καμμίαν υποψίαν εις ότι εναντίον τους ακολουθήση από κακούς ανθρώπους και ζορμπάδας, ευθύς να δίδουν είδησιν προς ημάς, όπου να τους προφθάση και να τους φυλάξη η υψηλή ημών δύναμις, και ούτως τοις εδόθη το παρόν ράγι-μπουγιουρδί μας εις ησυχίαν, και ένδειξιν τους». Συνέχεια

Εμείς, οι αριθμοί

apathy

Ω νηφάλιε, εσύ που παίρνεις τις δέουσες αποστάσεις και φωνάζεις όταν ακούς ακρότητες, εσύ που μες την αντιμονή σου βλέπεις μέλλον, ή έστω ένα κάποιο παρόν που για το μπόι σου φθάνει και περισσεύει, μάθε ότι η αυτή η περίοδος της νηφαλιότητάς σου, και μαζί της η κυβερνώσα πολιτική τάξη της χώρας μας, την οποία υπηρετείς, θα καταγραφούν στην Παγκόσμια Ιστορία με χρώματα τόσο μελανά, που θα ωχριά μπροστά τους η κάθοδος των υπερίστριων φύλων και η αγριότητα των διάφορων κατά καιρούς αιμοσταγών επιδρομέων. Θίγει κάτι τέτοιο τη νηφαλιότητα σου, την ψυχραιμία και μετριοπάθεια για τις οποίες πέτεσαι σε ώρες μύχιας αυταρέσκειας, ωσάν να αγωνίστηκες για αυτές, ωσάν να αγωνίστηκες κι εσύ σε τούτη τη ζωή για κάτι; Και μου προσάπτεις ότι αυτό που λέω ακούγεται εξόφθαλμα υπερβολικό, ακραίο; Μήπως επειδή μετράει για σένα μόνο το παρόν, ενώ παραδίδεις διαλέξεις για το μέλλον; Συνέχεια

Πως η ανάγκη γίνεται Ιστορία

απόγνωσηΜικρά παιδιά σε μία φαβέλα της Παραγουάης παίζουν Μπαχ με έγχορδα φτιαγμένα από σκουπίδια. Στο Όσλο διαδηλωτές κρατούν πυρσούς διαμαρτυρόμενοι για το Νόμπελ ειρήνης που δόθηκε στην Ευρωπαϊκή Ένωση, χώρες της οποίας πωλούν όπλα, αλλά και για την Ελλάδα που δοκιμάζεται σκληρά.
Στον Κηφισό, μία μαυροφορεμένη μάνα πουλάει χαρτομάντηλα.
Και στην Πάργα κηδεύουν τον Άλκη Αλκαίο(κατά κόσμον Βαγγέλη Λιάρο). Αυτόν που είπε «πως η ανάγκη γίνεται ιστορία/πως η ιστορία γίνεται σιωπή»! Αυτόν που έζησε σαν νυχτωδία και «λυγμός στις πόλης τις στοές».
Κι εμείς, νιώθουμε σαν στόχος, σαν «ένα πεδίο βολής φτηνό/που ασκούνται βρίζοντας ξένοι φαντάροι» όταν ακούμε τον Βαυαρό πρωθυπουργόνα μιλά για «μεγαλύτερη ανταγωνιστικότητα»! Πάλι η ανταγωνιστικότητα, πάλι τα ίδια προσχήματα, τα ίδια ψεύδη, ότι δήθεν το κόστος εργασίας και το κοινωνικό κράτος ευθύνονται για την χαμηλή ανταγωνιστικότητα, για το χρέος, ακόμη και για την ιλιγγιώδη αύξηση της ανεργίας. Συνέχεια