Το Πάσχα ως σκάνδαλο

του Ευγένιου Αρανίτσηeygenios2

 

ΠΑΣΧΑΑπό τη Βαβυλώνα και την Αίγυπτο μέχρι τους διωγμούς στη μεσαιωνική Ευρώπη και, αργότερα, στους τόπους της ναζιστικής θηριωδίας, οι Εβραίοι έχουν περάσει πάρα πολλά, και δεν είναι κατ’ ανάγκην ωφέλιμο να αντιληφθούμε αυτές τις δοκιμασίες σε συμψηφισμό με τα επακόλουθα της τωρινής επιθετικότητας του κράτους του Ισραήλ. Εν προκειμένω, στη φράση «έχουν περάσει πολλά», το ρήμα «περνάω», δηλαδή υφίσταμαι αλλά και διασχίζω, προχωράω, διαβαίνω, παρέρχομαι, προπορεύομαι κ.τ.λ., αντηχεί σαν ο πυρήνας μιας ουσίας που θα μπορούσαμε να ονομάσουμε εβραϊκότητα, και που ο λαός αυτός έχει τοποθετήσει στο κέντρο της ετήσιας τελετουργικής αναφοράς του με τη γιορτή του Πάσχα. Θυμίζω ότι η ίδια η λέξη Πάσχα σημαίνει «πέρασμα» και ότι το αρχικό της περιεχόμενο ήταν η ανάμνηση του περάσματος της Ερυθράς Θάλασσας κατά την επιστροφή, από την έρημο, στη λεγόμενη γη της επαγγελίας. Συνέχεια

ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΟΥ ΣΠΗΛΑΙΟΥ ΕΙΣ ΤΗΝ ΤΡΙΤΗΝ ΧΙΛΙΕΤΙΑΝ (Ζ’ Βιβλίον Πολιτείας Πλάτωνος)

από την Αλτάνηαλτανη1

το σπήλαιοΟ αναγνώστης του παρόντος άρθρου, δια να παρακολουθήση την εξέλιξιν των συλλογισμών, είναι αναγκαίον να έχη μελετήση το Σ π ή λ α ι ο ν του Πλάτωνος (Το πρώτον μέρος του Ζ’ Βιβλίου της Πολιτείας, 514 – 519C, το κείμενον του Σπηλαίου υπάρχει εις το βιβλίον ΑΡΡΗΤΟΙ ΛΟΓΟΙ, Επίδαυρος, Θόλου Αποκάλυψις, κεφ. 5ον, σελ. 52 – 56) και να έχη διακρίνει την προτεινομένην κυκλικήν πορείαν του αφυπνισθέντος ατόμου. Ο κύκλος αφορά εις την καταλυτικήν δύναμιν της παιδείας δια την εξέλιξιν του ανθρωπίνου γένους…. Συνέχεια

Σουμάχερ

Από τον ΕΥΓΕΝΙΟ ΑΡΑΝΙΤΣΗΕΥΓΕΝΙΟ ΑΡΑΝΙΤΣΗ

emotion control-1Μέχρι πρότινος, τα συλλογικά συναισθήματα τύχαιναν, σε ατομικό επίπεδο, έλλογης επεξεργασίας· είναι προφανές ότι οι άνθρωποι εξακολουθούσαν ακόμη να διαθέτουν, ενδόμυχα, τα απαραίτητα αποθέματα κριτηρίων ώστε να ζυγίσουν τα όσα αισθάνονταν μπροστά στις εκπλήξεις της επικαιρότητας. Συνέχεια

Θεωρία δύο άκρων

Από τον ΕΥΓΕΝΙΟ ΑΡΑΝΙΤΣΗΕΥΓΕΝΙΟ ΑΡΑΝΙΤΣΗ

False Dilemma-thumb-300x254-153811[1]Η θεωρία των δύο άκρων είναι η ίδια ακραία ή, αν θέλουμε να το πούμε απερίφραστα, βλακώδης, όσο και η συμμετρική προς αυτήν θεωρία του «μεσαίου χώρου», περί του οποίου δεν μάθαμε ποτέ τίποτα εκτός του ότι, για ένα φεγγάρι, κυκλοφορούσε στη χονδρική σε συσκευασία Δ.Αβραμόπουλου. Συνέχεια

Η ΠΛΕΚΤΑΝΗ ΚΑΙ Η ΩΡΑ ΤΗΣ ΑΝΑΓΚΗΣ

πουθενα

Πλεκτάνη , δολοπλοκία , μηχανορραφία. Ωραίες λέξεις ! Σχεδόν συνώνυμες !
Πολυχρησιμοποιημένες , φθαρμένες , που έχασαν την λάμψη τους , το νόημα και την βαρύτητά τους όπως τόσες και τόσες λέξεις που νεκρές πια έπαψαν να σημαίνουν.
Για να ξαναρίξουμε το φως πάνω τους , απαιτείται να συλλογιστούμε και να συνειδητοποιήσουμε την ζωντανή τους έκφραση στον καιρό μας , στην αμείλικτη εποχή μας.
Πώς στήθηκε η πλεκτάνη , πώς πλέχτηκε το δίχτυ των αναρίθμητων συστημάτων ( πολιτικών , θρησκευτικών , life style και άλλων πολλών και ποικίλων ) , που μας τυλίγει , μας σφίγγει και μας απονευρώνει ; Πόσο τεράστια είναι αυτή η Λερναία Ύδρα με τα πολλά πλοκάμια , που τα κεφάλια της ξεπηδούν από παντού σε μια άνευ προηγουμένου επίθεση ; Πόσο είμαστε μπλεγμένοι και διαπλεκόμενοι και πώς θα απεμπλακούμε ; Συνέχεια